Jueves. 23.05.2019 |
El tiempo
Jueves. 23.05.2019
El tiempo
camilo-franco
Espectros de pais e fillos

Espectros de pais e fillos

Tocoume facer de Hamlet. Pero non de Hamlet fillo de Hamlet, senón de Hamlet pai de Hamlet. Tocoume facer de espectro porque ese Hamlet morre antes de que empece a obra
O diálogo é un mito

O diálogo é un mito

Se a xente vise máis teatro que telexornais sabería que o diálogo é un mito e que, do mesmo xeito que buscamos usar palabras bonitas para cousas feas, usamos a palabra diálogo para denominar o que é…
Chévere rememoriza

Chévere rememoriza

Chévere rememoriza e nós atendemos. Rememoriza e a parodia foi cara a eles, porque non hai mellor xeito de explicar o mundo que como parodia que só admite humor desesperado. O humor é deles, pero a…
No medio do medio

No medio do medio

O transgresor para un espectador de teatro non é mirar para o escenario. Nin tampouco mirar a reacción do resto do público. O revolucionario é mirar para ese espazo intermedio entre o escenario e as…
Crónica da crítica

Crónica da crítica

A calor ponme melancólico. Ao contrario que ao resto dos galegos, tan decididos en botarlle a culpa de todo á humidade. A calor ponme melancólico como espectador e en lugar de ser obxectivo, como…
Un país líquido

Un país líquido

Entre a posverdade e a realidade líquida, case prefiro o segundo. É unha escolla estética, pero non tanto. Galicia é unha nación líquida en estado de evaporación. Así no teatro como nos montes. Agora…
Así que pasaron trinta anos de teatro

Así que pasaron trinta anos de teatro

Creo que era unha discoteca o primeiro local no que vin a Chévere. Cantaban vestidos de vaqueiros de este oeste e creo que había un látigo como cando os Blues Brothers
Teatro francés

Teatro francés

Para unha gran parte dos membros masculinos da miña xeración 'francés' non sinalaba lugar de orixe. Debe de ser pola vulgaridade da asociación, en contra de dúas xeracións anteriores, que tirabamos…
Todo isto será noso

Todo isto será noso

Finalmente, o asalto do teatro galego a Valle Inclán quedou en táboas. A parte boa é que sempre nos quedará un Valle por facer: un Valle máis grande, un Valle máis noso, un Valle de antes, ou de…
Como que ler teatro?

Como que ler teatro?

No mesmo mundo do deporte no que se xogan os imaxinarios colectivos dun país púxose de moda hai anos a utilización do verbo ler como a capacidade de entender as circunstancias dun partido
Tolleitos e paraísos

Tolleitos e paraísos

Hai días que dubidas, chega alguén e hai que levarlle a contraria. A sociedade está organizada cos contrapesos e o teatro debería ser un deles, o que evite a caída libre cara á vida inhumana. Pero…
A sorte de Valle Inclán

A sorte de Valle Inclán

Valle Inclán non tivo sorte en vida. Cos tempos, co teatro, cos amigos, cos enemigos, coa familia. Non sei se tivo sorte cos directores de escena porque daquela non se levaban. Non tivo sorte cos…

Fin da cultura autonómica

A música pop fai moito apostolado con que todo ten un final ► Mirando arredor comprobaremos que si que todo ten un fin ► En Galicia hai síntomas suficientes para proclamar a fin da cultura…

O Centro Dramático Galego no agora e na hora

O Centro Dramático Galego vive na corda frouxa sen elefantes que o randeen ► Entre probas mal convocadas, falsas promesas de independencia e as limitacións dunha profesión que nunca acaba de crer as…
Walt Disney está vivo

Walt Disney está vivo

Todo o que me prometeron para cando fose adulto quedou sen cumprir. Todo ía ir a mellor, pero foi na dirección contraria. Aseguraron que seríamos máis intelixentes, pero só somos máis hábiles.…
O teatro para as cativas: Non se admiten peros

O teatro para as cativas: Non se admiten peros

Volven os clásicos, volve a transparencia pero só aos vestidos das presentadoras, volve a costa de xaneiro, volve o teatro infantil e volven os xéneros clásicos: Óliver Laxe tira ao monte do western…
No tempo e no lugar

No tempo e no lugar

Cando estamos febles case todo o que sucede é para mal. O teatro en Galicia ten a extraordinaria resistencia dos febles que, ben mirada, é unha fortaleza que se manifesta máis no tempo que no lugar.…
A historia absolve a Valle-Inclán

A historia absolve a Valle-Inclán

O problema dos escritores non é a literatura. Nin a televisión. Nin Internet. Nin a sociedade. O problema dos escritores son os parentes
Os dedos non deixan ver as culpas

Os dedos non deixan ver as culpas

Sarabela volve ao absurdo despois de atravesar algúns dramas. Escolleu unha guía sobre como comportarse en sociedade e carga contra ela con todo o sarcasmo posible para que o espectador ría antes de…
We love Ireland

We love Ireland

Cando un galego asoma a cabeza para buscar un país no horizonte internacional o primeiro que ve é Irlanda. O primeiro, o primeiro de verdade é Cataluña, pero aínda non ten estado propio. Miramos para…
Sesenta de cada cen

Sesenta de cada cen

Unha parte considerable de nós somos máis pobres agora que hai dez anos. Numericamente. Antes, pobre era un insulto moral e agora é unha definición estatística. Aisge alerta da mala situación laboral…
Iso a quen lle importa?

Iso a quen lle importa?

Todo o mundo ten unha opinión sobre o teatro aínda que vaia velo a décima parte dos que opinan. É máis fácil opinar que ir ao teatro e por iso hai máis xente opinando en Twitter que entrando nas…
Teatro á sombra de Smith

Teatro á sombra de Smith

Seica andan dicindo por aí que o tearo non se adapta ben ao mercado. Que lle custa aceptar a lei da oferta e da demanda. Que prefire outro xeito. Pero eu vexo que se adapta moito mellor que os…
Shakespeare con satoque galego

Shakespeare con satoque galego

Unha compañía galega levou a Shakespeare ao Festival de Edimburgo. Levou unha alternativa de relato. En ‘Lady Shakespeare’, o dramaturgo pasa a bufón e a raíña Isabel pasa a autora. Con ese cambio…
Xente que fala soa

Xente que fala soa

Falar só era en tempos un sinal de tolería. Agora significa que tes un móbil moi bo. Sobre un escenario é síntoma de crise ou de televisión. A xente fala soa e non é tanto problema, o problema é…
Festivais na hora das verbenas

Festivais na hora das verbenas

Os festivais de teatro son como as verbenas. Están asociados ás noites de verán e a unha idea vaga de que non ter que madrugar ao día seguinte. A Mostra de Ribadavia leva máis de vinte anos…
Cervantes era monárquico, pero non rei

Cervantes era monárquico, pero non rei

O verán é unha época de contentos para o teatro. Hai festivais, hai circo nas rúas e cando un espectador sae dos auditorios aínda non refrescou. Aínda que a Mostra de Cangas tire a cómica e festiva,…
Os electores van á danza

Os electores van á danza

Que un festival de danza se chame Corpo a Terra pode ser unha advertencia. Que outro se chame Vai de Baile, parece a advertencia contraria. O festival ourensán e o de Ferrol celébranse despois da…
Non molestar aos artistas

Non molestar aos artistas

Na antiga Roma os artistas estaban a salvo de calquera reclamación. Case sagrados. Cotizaban como artistas na Seguridade Social e non se lles esixía cumprir como cidadáns normais. Dous mil anos…
Exhibicións e visibilidade

Exhibicións e visibilidade

Unha feira é un lugar para comprar e vender. Na cultura, non tanto. Na cultura hai certa aversión a falar de cartos agás cando son os emolumentos propios
Os contos de ir á feira

Os contos de ir á feira

Comeza a feira do teatro e non hai que facerse idea de releas polos prezos das funcións e o rexoubeo que o humor do país fixo pasar por conversas entre feirantes avisados dispostos a aproveitarse do…
Panfletos como autoaxuda

Panfletos como autoaxuda

Angélica Liddell pasou por Galicia para explicar os seus problemas coa comida. Podía ser unha obra de autoaxuda, pero é un panfleto consciente sobre unha clase social que esqueceu algúns deberes. A…
Indicadores perdidos na sopa das letras

Indicadores perdidos na sopa das letras

A palabra 'sistema' suxire unha certa lóxica de funcionamento. Por iso pode parecer raro que o Día das Letras supoña máis actividade escénica con Manuel María que con Roberto Vidal Bolaño. Os…
'Calypso', unha fábula pop para asubiar de noite

'Calypso', unha fábula pop para asubiar de noite

Voadora intenta recompoñer o mundo cada noite. Non é un desexo poético. É o argumento da máis recente obra da compañía. 'Calypso' é unha fábula pop contada con moitas máis imaxes que palabras. Un…
Unha lei para organizar o tráfico nas artes escénicas

Unha lei para organizar o tráfico nas artes escénicas

No mundo escénico a lexislatura vaise pechar abrindo unha porta para a lei das artes escénicas. A semana pasada presentouse unha proposta de texto para regulamentar o que ten que ver cos escenarios:…
A inxenuidade non é inocente

A inxenuidade non é inocente

O santoral laico di que anda por aquí o Día da Danza. Non é necesario rezar, pero sería necesario ir ver
Imbécil como substantivo

Imbécil como substantivo

Incluso nas carreiras de imbéciles hai quen fai trampa para ganar. Para un home é testosterona, para un alemán é destino. Para quen corre é competir. Ese verbo. ‘O monólogo do imbécil’ non vai de…
Sen memoria non nos queda paraíso

Sen memoria non nos queda paraíso

En Muros xa non hai paraíso. Agora hai un supermercado. Fomos cambiando as salas de festa por tendas e o mesmo temos que entender que cambiamos un modelo de ocio de tocarse por un de gastar. Ese é o…
Cabaret de entreguerras

Cabaret de entreguerras

Os premios melloran moito sen os agradecementos. Como as ceas de Nadal melloran moito sen a familia. Pero son condicións inexcusables. Os María Casares puxeron no seu sitio 'O principio de…
Ditadura da circunstancia

Ditadura da circunstancia

Recén saídos da ditadura dixéronnos que votar era o mellor que podiamos facer. Inventaron dous eslogans: ‘Festa da democracia’ e ‘Facenda somos todos’, e quedamos instalados en Europa. Agora votamos…
Representación do capital

Representación do capital

Quizais un dos problemas do capitalismo ten que ver co teatro. Coa representación das cousas. Representar é un verbo que se utiliza moito en relación coa escena que era máis exacto hai cen anos

Hamlet é para mal

Non sei por que Shakespeare escribiu Hamlet. Non sei por que a xente escribe. Sei por que le a xente e que este personaxe que pasou por Lugo se converteu nun espello no que acaban por comentarse…
A cea dos descontentos

A cea dos descontentos

Todo parece comezar inocentemente. Pero a inocencia é a versión confiada do mal. En ‘Raclette’ hai un drama moi de agora contado como é o presente: unha reconstrución de historias que se presentan…
Non pensedes nun clásico

Non pensedes nun clásico

Que é un clásico? O que non é contemporáneo. A simpleza non ten riqueza de matices, pero a estas alturas o clásico ocupa a carteleira teatral de Lugo e ocupa as nosas cabezas de espectadores neses…
Días nos que o mundo esquece pensar

Días nos que o mundo esquece pensar

Por fin se fala dos títeres nos medios de comunicación. Non é para ben. Quen acusa por culpa das súas malas lecturas de pancartas esquece canto ría de rapaz mentres un monicreque mallaba noutro…
Xuventude tardía

Xuventude tardía

Hai tres grandes diferenzas no mundo: clase, xénero e xeracional. As diferenzas son grandes e lonxe de ir a menos, cada cambio implica empeoramento. Algunhas desas diferenzas arguméntanse no festival…

A inestabilidade en forma permanente e estable

A costa de xaneiro non desapareceu, é só que todos os meses son agora costa arriba. A pesar de todo, a carteleira galega estreou cinco veces cando menos este mesmo mes. Non é riqueza de herdeiros. É…