martes. 20.04.2021 |
El tiempo
martes. 20.04.2021
El tiempo
La Opinión de

A beleza é un golpe de Estado

O DÍA 23 de febreiro é Santa Democracia. Cada dez anos dende 1981 todos recordamos onde estabamos no 23-F e valoramos o noso sistema. Eu estaba deitado na cama preferindo estar na casa de Anabel,...

Un cabalo de Troia pasta na Garaballa

El edificio Impulso Verde. VICTORIA RODRÍGUEZ
O HERDEIRO aceptoume dar un paseo dende a nosa casa, ao lombo do Gran Hotel, ata As Termas. O Herdeiro ten 14 anos. A esa idade sabes que o teu pai non comprende a sutilezas do mundo moderno;...

Seres de luz

Un plafón da sala caeu no chan. O plafón é a carcasa da lámpada. Estaba cambiando unha bombilla. Escapoume entre as mans coma un bitcoin.  Fomos comprar outro plafón. Era un modelo tan antigo...

Un corazón áspero

UNHA DAS rutinas que máis preguiza me dan é estar xantando e sentir un golpe metálico. Vivo nun cruce de rúas no que é habitual que haxa encontronazos de coches. Onte tiña aínda intacto o...

Os zapatos de Manuel Jabois

Manuel  Jabois publicou unha novela. Todos sabemos que Jabois vén de editar Miss Marte.  No Instagram almorzan co libro, lévano ao monte, subliñan parágrafos inspirados,...

Álvarez Flores no Medulio

O MEU AMIGO Antonio ten dúas mans: "A dereita e a extrema dereita". Querémonos tanto que procuramos discutir de política. Discrepamos ata no que ambos sabemos evidente. Os meus mellores amigos...

Media capa para Besteiro

O MAIOR cemiterio de Lugo non é San Froilán. O maior cemiterio de Lugo é a política. É unha masacre.

Hotel Administración

SON CONTADOS os visitantes que entran nas sedes da Administración. O garda de seguridade sae recibirte e pregúntache se traes equipaxe. Vas darlle un par de euros cando te decatas de que estás...

Unha molladura solemne

O MARTES regresei á casa cunha molladura e unha conclusión. Decidín que a Natureza non é sabia. Desperdiciei media mañá observando tres pombas e un pombo ao pé da fonte de San Vicente mentres...

Francisco de Moure en Liliput

O coro da catedral de Lugo está fácéndose migas como un periódico esquecido baixo a chuvia. Os seres humanos logramos desenvolver unha civilización que domina as cousas grandes. Agora as...

Saúdame sempre

Pablo Villapol sabe dar un segundo uso á munición. Entrevistou a Elena Candia neste xornal. Preguntoulle pola distancia co alcalde de Friol. Eu xa vía esa bala como casquillo. Candia coñece a...

O touro laranxa do Cereixal

O touro de Osborne paréceme unha catedral da publicidade. Os touros, o coñac e Bertín parécenme tres asuntos que deberíamos ter deixado atrás. Nos anos 70 atopaban un encaixe nunha sociedade entusiasmada coas antiguedades

Unha cabalgada de aguacates

ESPERTEI ás catro da madrugada soñando que estaba nunha froitería chea de papaias, maracuiás e mangos. Nas tres horas seguintes durmía a pedazos cunha inquietude leve e acordaba cunha violencia...

O último cinéfilo

Síntome cada vez máis cerca da prensa en papel. Non por nostalxia, senón porque cada vez vexo peor cos lentes. Debo quitalos e agacharme sobre o xornal como se houbese de protexelo contra un ataque dixital

O waterloo de José Juan

O ceo estaba onte denso e oxidado, coma un obús da batalla do Ebro desenterrado sen estourar. Contrastaba coas imaxes da noite anterior en Alcoi

A boca do vento

ESTIVEN ameazando chuvia todo o día de onte. Cando o cativo saía na mañá recén estreada cara ao instituto advertínlle para que levase chuvasqueiro

A viúva do loteiro

José Luis Lodos tiña as pernas máis altas de Ribadeo e un longo futuro como futbolista. Chamábano Nijinski. Saltaba no centro do campo e remataba un córner antes de caer. Parecía o...

Marco Xuño come espinacas

ESTABA tostando améndoas para alegrar unhas espinacas cando lembrei que ese prato era o que comía Bruto cando se escondeu na Outeiro Capitolino de Roma tras acoitelar a Xulio César. Quería matar a ditatura e alumbrar a república.

Dous reis, dous papas

A frase de Nancy Pelosi, presidenta da Cámara de Representantes nos Estados Unidos, foi impertinente

Incenso e mirra

Os Reis Magos non pensaban no bebé cando fixeron os regalos Poderían ter pensado nunha culler de prata co nome de Xesús ou nun axóuxere bañado en ouro. Pero os monarcas son vellos dende nenos e...

Un ladrillo en cada peto

Cando menos, non mo comenta. Paco é discreto coma un gañador da lotería. Cando nos atopamos pola rúa, saudámonos coa elegancia da instrascendencia. Pouco tarda el en pasar a man dereita pola boca,...

Unha lata de piña

Cada amor é eterno. Todos se emprenden para sempre e despois duran o que se pode. O meu amigo Juan Estévez comprou dúas latas de piña cando empezou unha relación cunha rapaza que lle gustaba...

Un nadador en vermello

Saín pasear cedo. O camión municipal pasou estendendo as rúas de Lugo. Cruceime con Jorge Espiral á altura  das tendas dos Martínez.

A heroica humildade de Benzema

NUNCA ESCRIBIN sobre fútbol. Non se debe a que nada saiba de deporte. Podo dedicar un artigo á pronuncia que se fai en francés do nome de Benzema , que é  oxítona. e o meu director non...

O corvo avariado

Preto das Termas
Saín pasear confiando en que o sol daría a cara á altura das Termas, na parte na que a Lugo se afirma nuns outeiros notables.

Uns calcetíns sobre outros

Non son paciente para as gripes. Ando todo o inverno con menos roupa da necesaria. Cando vén o frío todos nos decatamos de un par de calcetíns para cubrir outros tampouco estaban de máis. Os...

A por uvas

A primeira voz que escoitei o mércores pola mañá tiña a tonalidade do merlo e a cadencia do cuco. Non ben espertara e a miña muller xa me estaba encargando a intendencia de 48 uvas para o xoves....

Quérense en Baamonde

Cando pasamos de simios a humanos movíanos a ética das hienas e o compromiso dos voitres. Asustabamos outros carroñeiros para apartalos dos cervos mortos. Tardamos milenios en distinguirnos dos...

O que arde

A ORDE NO meu pantalón non cambia. No peto da esquerda levo o cargador do móbil, un reposto azul de máscara, un pano para limpar das gafas e as chaves da casa. No peto esquerdo vai o teléfono. Se...

O décimo bertorello

BERTORELLO. Nunca sentira a palabra, nunca soubera do pescado. Pensaba que a bertorella era hermafrodita, que cada exemplar se reproducía amándose a si mesmo cunha paixón egoísta. Onte quedei...