miércoles. 01.12.2021 |
El tiempo
miércoles. 01.12.2021
El tiempo

Un cesto de mandarinas

NACHO RODRÍGUEZ saía do Vicerreitorado para tomar café.

Cruzámonos na rúa da Catedral, que ten unha costa que parece enfadada cando che toca subila. Se camiño cara a arriba por ela non podo deixar de temer que me caia enriba unha das casas rotas. Algunhas fachadas están inchadas para afora á altura do primeiro andar, como se fosen embarazadas con dentatura postiza.

Nacho avísame: "Falta pouquiño para que cheguen as clemenvillas". O anuncio alégrame a mañá, como o canto dunha primavera a destempo. Desenténdome da conversa educada de Nacho. Corro á froitería.

Todo o camiño ata a Praza de Abastos recende a clemenvilla. Parece como se un emperador romano estivese visitando a súa cidade máis occidental. As sacerdotisas novísimas de Mitra levan unhas cestas apoiadas no ventre. Lanzan flores de laranxeiro ao seu paso.

Pregunto polas clemenvillas. Mar parece afectada: "Falta un mes, aínda están empezando as clementinas". O perfume das clemenvillas ten o mesmo punto ácedo, pero menos agresivo. Escribo este artigo na cociña, cun cesto de mandarinas sobre a mesa. Son coma canicas. A súa pel resistente desespérame. Non as dous pelado sen rompelas e pringar as mans. Cómproas contra os pánicos inesperados. Como cando se me dá por pensar que un fillo meu pode ter un accidente repentino e irreparable. Contáronme o outro día duns pais de Lugo aos que lles morrera o fillo durmindo. Tiveran que voar a Armenia para traelo á casa. Non existe un seguro de vida que evite iso. Collo unha mandarina anana. Cheiro nela ata tranquilizarme.

Hai días que non vexo a Bascuas pola Modernita. Dinme que o sorprenderon nun Arenal metendo un perfume baixo o seu pano longo de Cachemira. "Non se pode ser elegante e pobre", lamentou. 

Un cesto de mandarinas
comentarios