domingo. 13.06.2021 |
El tiempo
domingo. 13.06.2021
El tiempo

Un novo fogar para Santa Mariña

No 1908, na alcaldía de Julio Guerra, xurdiu o desexo de crear un novo templo en Chantada adicado a Santa Mariña, pero non sería ata décadas despois cando o cura José de Castro leva a cabo as xestións definitivas para sacar adiante este proxecto. Finalmente, o novo templo quedou inaugurado o día 6 de maio de 1984

O DESEXO de crear un novo templo parroquial en Chantada iniciouse coa alcaldía de Julio Guerra Díaz en febreiro de 1908. Por mediación do deputado a Cortes Javier García de Leaniz que "despois de practicar activas xestións e de vencer obstáculos case insuperables que se lle presentaron para o logro das súas aspiracións, que son sempre as dos seus representados, conseguiu do Goberno de S.M. que se consignase nos orzamentos do Estado cantidade suficiente para a construción da igrexa parroquial desta vila, acordándose xa poxar para o corrente ano obras por valor de 8.000 pesetas, caso o cal demostrou unha vez máis que as súas palabras son as dun cumprido cabaleiro e que as súas promesas se trocan pronto en realidades".

Pero esa efectividade disolveuse co paso dos anos e o que prometía ser unha inminente obra quedou convertido en fume. En 1963 o cura José de Castro López retoma o proxecto de construción dunha nova igrexa ante as inminentes obras de apertura da chamada Rúa Nova (Xoán XXIII), realizando o proxecto técnico en decembro de 1964 cun orzamento total de 604.900 pesetas. Comeza entre 1965 e 1968 unha longa peregrinaxe cos herdeiros de Joaquín e María Lemos Varela (José e Leopoldo de Soto) e Antonio Lorenzana Rodríguez (María; Luisa, María; Milagros, María: Pura, Antonio, Sergio e M. Lorenzana).

Todos eles ofrecen gratuítamente ao Concello —para evitar a carga económica da expropiación e en ben do progreso urbano— parte dos seus terreos, sinalando a familia Lorenzana que sería de "12 metros lineais a todo o longo dos 75 metros cun total de 900 metros cadrados". Finalmente como as doazóns non foron válidas por non ter escritura pública e por necesitar máis metros dos ofrecidos, en 1972 ingrésase "por ocupación de parcelas na urbanización desde a Avenida de Monforte a Rúa Irmáns Taboada aos Herdeiros de Antonio Lorenzana: 2.211 pesetas; Herdeiros de Joaquín Lemos: 1.204 pesetas; Herdeiros de Leopoldo Rodríguez: 8.188 pesetas; Antonio Prieto: 389 pesetas e Herdeiros de Ramón Prieto: 450 pesetas".

A LOITA DE DON JOSÉ. O promotor da nova igrexa, o párroco José de Castro López, expón ao Concello o 18 de maio de 1966 "que adquirindo para solar do expresado templo a leira rústica chamada Horta de Lorenzana, necesita acreditar que a tal leira correspóndelle legalmente a consideración de solar".

O 31 de decembro de 1966 o cura suplica á corporación unha subvención, sinalando que "se pre tende levar a cabo a construción dunha igrexa parroquial, dado que na actualidade a existente é notoriamente insuficiente para as necesidades espirituais dos seus habitantes, cada vez máis numerosos".

Poñendo en relevo que a tal fin, no mes de xuño de 1963 "dispuxo a redacción do proxecto técnico, que levou a cabo o arquitecto de Madrid José Luis Fernández del Amo, considerado como un dos mellores do país, cun orzamento de execución que ascende a 5.248.966,46 pesetas e que na actualidade ten un aumento considerable dado o aumento de xornais e materiais daquela data a hoxe; sendo os recursos mínimos e "este fermoso proxecto é ameazado con ter que quedar sen efecto se non se consegue allegar os fondos precisos para a súa realización, con perda mesmo, do solar onde debe ser construído o novo templo parroquial".

Tras deixar o asunto sobre a mesa, o 23 de novembro de 1967 sométese a votación sobre a axuda: "os concelleiros señores Vázquez Gómez, Rodríguez López, Expósito Vermello, Ledo Vázquez, Eyré Lamas e Taboada Méndez manifestan que non debe accederse a tal petición, e os señores Fernández Rodríguez, Valín Momán, Rodríguez Pérez, de Soto Rodríguez e o señor alcalde opinan que ata tanto non se teña coñecemento de que exista unha comisión idónea capaz de facer fronte aos múltiples problemas que a realización da devandita obra entraña, non debe concederse subvención algunha para a mesma, acordando non acceder á petición de axuda económica".

Pero José de Castro non se rende e en abril de 1968 envía de novo un escrito da xunta parroquial solicitando unha subvención para as obras, quedando outra vez pendente.

En setembro de 1971 manda unha instancia para poder proseguir coa construción, contestando o Concello que os seus medios económicos eran escasos, pero que dado que devandito templo "redunda en beneficio dos habitantes e tras ampla deliberación, por unanimidade acorda que no orzamento municipal ordinario a formar para o próximo exercicio de 1972 consígnase a cantidade de 75.000 pesetas".

José de Castro falece en 1973, recollendo a testemuña o seu sobriño o tamén párroco Daniel de Castro Trebolle, que a inaugura o día 6 de maio de 1984. O proxecto e dirección de obra correu a cargo do arquitecto José Luis Fernández do Amo.

FOTO PARDO

Un novo fogar para Santa Mariña
comentarios