miércoles. 01.12.2021 |
El tiempo
miércoles. 01.12.2021
El tiempo

O indixente das mantas

Julius, ayer en Burela (Foto: José Mª Álvez)
Julius, ayer en Burela (Foto: José Mª Álvez)

Nin a crise, nin a curmá de risco nin sequera o fútbol conseguiron desbancar estes meses aos dous temas de éxito deste verán: o mal tempo e Julius, o vagabundo das mantas. Julius converteuse nun habitual destes meses na comarca, sobre todo en Burela, localidade á que regresa unha e outra vez este sen teito de orixe alemá. Este home deambula pola localidade a paso lento e cargando con todas as súas pertenzas, que oculta, como o seu propio corpo, baixo unha manta da que non se desprende nin para bañarse na praia. Todo o cal provoca o receo das miradas alleas e a estampida do resto de mortais que se atopan no areal, debido ao forte cheiro que desprende.

Julius é un indignado, unha persoa que decidiu vivir dunha forma distinta ao resto da humanidade e esa diferenza é a que trae de cabeza ás institucións, xa que é un sen teito atípico que rexeita calquera tipo de axuda. Iso convértese nun hándicap para os servizos sociais, que non poden axudar a quen non quere, aínda que esa persoa infrinxa a cada minuto unhas elementais normas de aseo.

Non pide, xa que compra o pouco que necesita para vivir, aínda que teña que facelo a distancia, desde a porta das tendas e os supermercados. Na maioría deles prohibíronlle a entrada debido ao fedor que desprende, reconocible a varios metros de distancia.

O diñeiro, din, envíallo a súa familia desde Alemaña, lugar de nacemento de Julius, que algúns sitúan en 1980. Ten, pois, pouco máis de trinta anos, que ninguén diría a primeira ollada, e iso que son poucos os que puideron ver algo máis que uns rizos e unha barba avermellada sobresaír da ditosa manta, a súa segunda pel e igual de negruzna que a primeira. Rexeitou, segundo din, o ofrecemento de contar con novos cobertores e mantén intacta a súa insana costume de non asearse, e durmir onde tercie, sexa nun apartado recuncho ou no medio da estrada. O mesmo dá.

¿Abandonado?

Poucos coñecen a historia real deste home, aínda que o que uns e outros contan coincide a versión de que se trata dun mariñeiro que quedou embarrancado na Coruña, non se sabe se por vontade propia se abandonado polos seus propios compañeiros. Desde entón, e fálase xa de 2006, deambula pola vida, a un paso moito máis lento do que a súa historia circula na rede, onde se poden seguir paso a paso as súas desventuras, ou mellor dito as de que os que deben convivir coa súa incómoda presenza pois, que se saiba, Julius nunca se queixou da vida que leva e ninguén pode asegurar que non é feliz.

A Coruña, Sada, Oleiros, Ferrol, Cedeira, Viveiro, Xove, Cervo, Burela ou Foz, son algúns dos lugares onde hai testemuños da súa presenza. Ademais da súa proximidade ao mar, Julius parece que só busca que lle deixen en paz, pero a sociedade non está preparada para aceptar que alguén poida vivir así porque quere. A cuestión é se debe haber un límite para todos, pois se se impide pasear sen camiseta por algunhas cidades ou se multa aos donos de animais que non recollen os seus excrementos, por que se permite a outros que fagan o que queiran. ¿Onde está o límite?

O certo é que houbo intentos de recluílo desde o primeiro día en que puxo aquí os seus pés, que apenas cobre cunhas raídas sandalias e unhas cantas bolsas de plástico, pero todas foron en balde. O seu incapacitación, que derivaría nun ingreso, non foi posible porque o vagabundo alemán supera os exames a que foi sometido, polo que lle afasta a posibilidade de explotar unha suposta enfermidade mental e os expedientes van viaxando dun concello a outro en función do que reclame amparo do xulgado, o último Burela.

Futuro

A lentitude da xustiza e o manido da súa historia, unido a que se trata dunha persoa maior de idade, pacífica, que nunca no tempo que leva na comarca viuse involucrado en ningún conflito, máis que o que provoca aos ollos e corazón dos que se cruza, prevé que a historia de Julius terminará só cando el o desexe. Mentres, na boca de todos están as historias deste home, acompañadas moitas veces de queixas, e as preguntas sen resposta sobre o papel da súa familia, coa que ao parecer négase a regresar, pero que lle manda diñeiro de forma periódica, que Julius retira dun caixeiro cada certo tempo.

O indixente das mantas
comentarios