O que nos saíu de caro o euro: o gasto do fogar é un 460% máis

O gasto familiar se cuadruplicó en Lugo desde a entrada do euro fai 22 anos e os salarios, en cambio, só creceron un 30 por cento â?? Polo demais, o prezo dalgúns produtos e servizos básicos aumentou ata un 1.000 por cento respecto do que custaban en pesetas, antes de 2002
Subida de los precios en productos básicos desde 2021 a 2023. EP
photo_camera Subida de los precios en productos básicos desde 2001 a 2023. EP

Desde o último ano de vida da peseta, 2001, ata hoxe o índice de prezos ao consumo disparouse un 62,3% en Lugo, segundo o Instituto Nacional de Estadística (Ine). O gasto medio das familias lucenses é agora un 461,6% maior que fai 22 anos e, en cambio, os soldos subiron solo un 30,5% en todo este tempo. A entrada en vigor do euro, o 1 de xaneiro de 2002, cambiouno todo. Tamén a vara de medir.

Entre as vantaxes indiscutibles da moeda única cóntase a facilidade coa que se poden comparar os prezos entre países, o que impulsa a competencia entre empresas e beneficia aos consumidores contribuíndo a estabilizar os prezosTamén, a facilidade, aforro e seguridade que supón para as empresas comprar e vender na zona do euro e establecer relacións comerciais co resto do mundo.

En teoría o euro achegou maior estabilidade e crecemento económico, mercados financeiros mellor integrados e unha maior influencia na economía mundial. Pero no cotián, algunhas comparacións resultan hoxe sanguentas.

Por exemplo, o salario medio na provincia de Lugo en strong <>2001 equivalía a uns 15.919 euros (algo máis de 2,6 millóns de pesetas). Hoxe está na contorna dos 20.788 (3,34 millóns das antigas pesetas). O crecemento medio é tan só do 1,38% anual, un 30,5% en total.

A pregunta é se ao custo da vida, en xeral, ocorreulle o mesmo. E a resposta é, claramente, que non. Comprar unha barra de pan é hoxe un 200% máis caro; tomar un café, un 150%; beber unha cervexa costa un 176% máis que fai 23 anos, e levar a casa un quilo de strong <>azucre implica pagar un 292% por encima do que se pagaba en 2001.

31.568 euros de gasto medio por fogar

O propio Instituto Nacional de Estadística fixa hoxe o gasto medio por fogar en Lugo na contorna dos 31.568 euros. Fai 23 anos, con 5.621 euros unha familia media facía fronte aos seus gastos habituais na vivenda, os consumos enerxéticos e a alimentación. Agora é un 461 por cento máis caro

é dicir, que mentres os salarios crecían a un ritmo do 1,3% anual desde a entrada en vigor o euro, o custo familiar veu incrementándose ao redor dun 20% cada doce meses. Só esta comparación converte en alarmante a perda de poder adquisitivo dunha familia media local.

O prezo dalgúns consumos básicos como gasolina é hoxe ata un 1.000 por cento superior ao do último rexistrado en pesetas. A marca teno o aceite, que se encareceu máis dun 3.000%. Pero o cine é agora un 500% máis caro e produtos como o azucre, o café ou o pan acumulan subidas entre o 150 e o 300%.

Ademais, segundo o Ine, o 32,45% do gasto medio por fogar dedícase a sufragar a vivenda, mentres que o 16% vai a alimentación. Outro 12% tense que dedicar a stransportes, case o 10% a consumo en hostalería, e cerca do 5% a lecer e cultura. Os capítulos de vestido e calzado, saúde e comunicacións non chegan a 4%.

Inflación

Ata o propio Banco Central Europeo terminou recoñecendo que o lanzamento do euro tivo un efecto inflacionista xa que, ao facer a conversión, todas as empresas redondearon os prezos á alza.

A cambio, a unión monetaria acabou co risco do tipo de cambio. E fíxoo ata o punto de que naqueles primeiros anos do euro as famosas primas de risco de existir.

Os mercados non distinguían entre os bonos españois, os alemáns ou os italianos. Entón o conxunto da Eurozona (Alemaña, Austria, Bélxica, España, Finlandia, Francia, Grecia, Irlanda, Italia, Luxemburgo, Países Baixos e Portugal) chegou a pensar na nova moeda única europea como un valor capaz de plantarlle cara ao dólar.

Pero en 2008, o estalido da burbulla financeira e inmobiliaria puxo a todas as economías do sur de Europa contra as cordas.

22 anos

O euro cumpriu en 2024 os seus primeiros 22 anos de existencia. O 31 de decembro de 1998, o Consello da Unión Europea fixou o tipo de cambio inamovible do euro coas once moedas nacionais dos países que cumpriran cos criterios de converxencia fixados no Tratado de Maastricht.

Se hoxe houbese que revalidar o ingreso na moeda única a cousa sería moi diferente. A débeda media da Eurozona foi en 2023 do 90% do seu PIB, case trinta puntos porcentuais por encima do esixido. Ningún dos países cumpriría as esixencias de Maastricht.

O 1 de xuño de 1998, o Banco Central Europeo comezou a gobernar "" o euro tomando a substitución do Instituto Monetario Europeo. Entón custoulle moito admitir a inflación provocada pola nova moeda.

Hoxe o BCE áchase novamente inmerso nun intento de frear a inflación provocada polas crises xurdidas tras a pandemia e a desestabilización geoestratégica provocada polas guerras en Ucraína ou en Oriente Medio.

Só un 23% sente en España máis europeo por utilizar o euro

Nestas dúas décadas, a Comisión Europea a opinión dos cidadáns sobre a moeda única con numerosas enquisas que buscan coñecer o estado anímico dos cidadáns con relación á súa moeda.

Tras consultar reiteradamente se o uso do euro aumentara o sentimento de identidade europea, en 2002 o 83% dos españois dixeron que non cambiara nada.

Un 66% de europeos

A un 66 por cento de europeos non lles inflúe usar o euro, mentres que o 32 por cento dos enquisados afirman sentirse "máis europeos", case o dobre que en 2002 e a cifra máis alta ata agora, segundo o informe da Comisión Europea que analiza a enquisa.

En España, o mesmo índice é lixeiramente menor. Só o 23 por cento dos cidadáns españois sente hoxe máis europeo por usar o euro a diario, de acordo coa última medición estatística controlada pola UE.