domingo. 01.08.2021 |
El tiempo
domingo. 01.08.2021
El tiempo

O Covid golpea ao barrio máis singular

A Milagrosa
A Milagrosa
Por primeira vez desde que se desatou a crise sanitaria a Xunta de Galicia aplica medidas restritivas específicas para un barrio, que é un dos máis poboados da capital lucense, con ao redor de 10.000 habitantes
Durante anos cada vez que alguén pronunciaba o nome do barrio de A Milagrosa engadíaselle automaticamente o cualificativo de populoso. Esa condición foina perdendo a medida que a cidade ía crecendo noutras direccións e que se resistía a substitución xeracional. Aínda así conserva parte dese pasado dourado, cando as súas festas patronais chegaron a durar tantos días como as de San Froilán.

Hoxe en día estímase que un de cada dez lucenses reside neste distrito, ao redor de 10.000 persoas, 20.668 en total, segundo recolle o censo de poboación, se se lles engaden os de A Piringalla e Paradai, que foron os seus discípulos avantaxados.

As medidas restritivas adoptadas este venres pola administración autonómica debido ao repunte de casos do novo coronavirus na cidade contribuíron a despexar en parte unha dúbida que é case existencial, cal é a delimitación xeográfica do barrio da Milagrosa.

Esas limitacións no aforamento dos negocios afectan en principio ao rectángulo comprendido desde Angelo Colocci ata Tino Grandío, nos lados máis estreitos, e desde Avenida da Coruña ata Camiño Real e a súa continuación, Mar Cantábrico, nos máis alargados.

Nesa figura xeométrica trazada sobre o plano da cidade, Angelo Colocci, a peonil Divina Pastora, a Rúa Milagrosa e Camiño Real son as vías públicas que concentran a maioría dos establecementos de hostalería, un dos sectores máis castigados por esta nova normalidade temporal. A Avenida da Coruña acapara, pola súa banda, a actividade comercial. Este é un barrio que vive do sector servizos, como sucede co resto da cidade.

Nese rectángulo afectado pola nova situación atópanse, entre outras dotacións, unha das dúas residencias públicas para persoas maiores que hai no municipio de Lugo, que non pode recibir visitas; dous escolas infantís, unha da Xunta e outra do Concello, e dous colexios, Salesianos e Cervantes, ambos os concertados, que desde hai cinco meses e medio non poden abrir as súas portas para a actividade docente.

Esta é a primeira vez na crise sanitaria do Covid-19 na que a Xunta de Galicia aplica unhas medidas específicas para un barrio. Esa situación propicia que se faga unha radiografía de como é A Milagrosa.

MULTICULTURALIDAD. Este barrio é un crisol de culturas, onde conviven cidadáns chegados de Romanía, Marrocos, República Dominicana ou Colombia, entre outros países.

A poboación emigrante ha tomado a substitución xeracional nun distrito envellecido, poboacional e urbanisticamente. Parte do seu armazón urbano foise degradando. As casas de rúas por exemplo Yáñez Rebolo quedáronse baleiras e axéxalles a ruína.

Ese abandono contribúe a que tampouco poida saír indemne ao fenómeno okupa. Así hai inmobles achandados desde hai meses na Rúa Milagrosa ou en Xulia Minguillón, como outrora tamén o estivo algún en Camiño Real. Un estudo presentado fai un par de anos por un doctorando en Dereito Público da USC aseguraba que A Milagrosa era un dos barrios "máis pauperizados" da capital lucense. Atribuía ese emprobrecemento a factores como o maior número de poboación con falta de acceso a formación, a alta taxa de desemprego e de envellecemento e o menor nivel de ingresos económicos, entre outros.

ACTUACIÓN NECESARIA. Incluso hai uns anos promoveuse unha intervención urbanística para recuperar a zona máis antiga, coñecida como Agro do Rolo, pero o traballo andado quedou no baúl dos recordos pola falta de apoio institucional.

A Milagrosa foi crecendo ao redor da súa igrexa, construída a finais dos anos 40. En 1951 era bendicida e unha década despois obtería o recoñecemento como parroquia por parte do bispo Ona de Echave.

Ese foi o xerme do barrio, que se nutriu do éxodo de poboación do rural que buscaba na cidade o seu particular O Dourado. O polo de atracción en forma de postos de traballo serían dúas empresas cárnicas, primeiro Frigsa e despois Abella, que hai décadas que xa pasaron a mellor vida, como ocorreu coa actividade industrial nesta zona da cidade.

O Covid golpea ao barrio máis singular
comentarios