lunes. 25.05.2020 |
El tiempo
lunes. 25.05.2020
El tiempo

Corazóns que non poden parar

Manuel Ledo facendo unha sentadilla na súa casa. EP
Manuel Ledo facendo unha sentadilla na súa casa. EP
Case 100 lucenses infartados tiran de enxeño co que teñen ao seu alcance para seguir facendo exercicio a diario sen saír de casa

O infarto ensinoulles o necesario que é facer exercicio físico a diario e levar unha dieta equilibrada. Algúns non o sabían ata que o corazón deulles un aviso. Recuperados desa situación, reaprendieron a vivir coa presenza constante do deporte no seu día a día. Agora iso está un pouco máis difícil ao non poder saír ao exterior. Pero eles fano botando man de moito enxeño.

Pilar Mazaira é unha deses case 100 lucenses que sufriron un infarto e que están a ser monitorizados desde as súas casas pola unidade de Rehabilitación Cardíaca do Hula, ao que acudiron como pacientes tras sufrir o fatal episodio. Esta muller —como os demais— debe facer exercicio físico todos os días para manter o seu corazón en forma e non levar outro susto. Antes do estado de alarma, acudía a un ximnasio, ía ao Hula a Rehabilitación Cardíaca e, por encima, facíase unha camiñada diaria, ida e volta, desde Praza do Rei ata Garabolos.

Desde entón, tivo que reformularse a súa rutina diaria de actividade física para adaptarse á nova situación.”Como vivo nun oitavo piso, o que fago é subir e baixar as escaleiras desde o portal ata a miña casa seis veces ao día. Iso lévame uns vinte minutos. Despois, fago exercicios de chan, pesas, resistencia e tamén de relaxación. Cada exercicio repítoo trinta veces”, afirma.

Pilar —que é médica— non adoitaba facer exercicio pero a vida obrigouna a cambiar. “Eu non era sedentaria, era o seguinte. Non facía nada de exercicio. Tamén cambiei a dieta e baixei sete quilos. Na vida todo o que che propoñas pódelo facer”, conta.

Eva Pereira: "Temos 30 pacientes e hai outros 60 que se van incluír agora. Para lestes vai ser máis difícil traballar desde a casa"

Carlos Piñeiro exercía de médico no centro de saúde de Narón ata que tivo o seu segundo infarto. A pesar de ser atendido na Coruña, veu ao Hula para acudir a Rehabilitación Cardíaca. Tan ben foille que veu a vivir a Lugo. A súa rutina diaria de exercicio estaba na muralla, á que daba dúas voltas completas, uns cinco quilómetros de camiñada. Agora iso é imposible.

“O que fago é percorrer o corredor da miña casa, que son 50 pasos de ida e outros 50 de volta. Divido a camiñada entre a mañá e a tarde, 45 minutos de cada vez, e cumpro. Fágoo con música e acompáñame a miña mascota, así é máis levadío. Esta camiñada o complemento con exercicios coa banda elástica e de forza muscular”, afirma.

Manuel Ledo ía ao ximnasio antes da corentena. Agora o ximnasio móntao el na súa casa. “Hai que tomarllo con calma. Fago exercicios pola mañá e pola tarde, unha táboa que me deron no ximnasio. ás veces, acompáñame tamén a miña muller. Como no ximnasio non é, pero é o que hai. Ao non poder saír, hai que facelo deste xeito”, apunta, aos seus 76 anos.

Corazóns que non poden parar
comentarios