jueves. 20.02.2020 |
El tiempo
jueves. 20.02.2020
El tiempo

Arquitecta do calzado

A lucense Catuxa Fernández Viñas acaba de ser distinguida co premio Nacional de Artesanía xunto ao seu socio Ignacio Aldanondo  Nova York é o principal destino dos zapatos que fabrica integramente a man. Tarda en facer un par entre 50 e 100 horas

Hai tres anos Catuxa Fernández Viñas (Lugo, 1979) e o seu socio, o maño Ignacio Aldanondo, pechaban en Barcelona o seu despacho de arquitectura e púñanse ao choio para gañarse a vida como artesáns do calzado. Cambiaban as escuadras e compases polas coitelas e os martelos de remendón para facer zapatos á vella usanza, pero cun deseño innovador.

Esa arriscada aposta está a irlles ben. Iso si, "con moitos vaivéns porque neste tipo de empresas de artesanía conviven épocas boas con outras de carestía", segundo recoñece.

"Estes premios dános pé a falar dos problemas dos artesáns para pór en valor o noso traballo e produtos"

O mes pasado, a súa empresa, aldanondoyfdez, era recoñecida co Premio Nacional de Artesanía, na categoría de emprendemento. A arquitecta lucense recibía a distinción en Madrid de mans da entón ministra en funcións de Industria, Comercio e Turismo, Reyes Maroto.

Era o primeiro galardón ao que optaban desde que cambiaron de oficio e caeu do seu lado. Agora os seus miras están postas noutro premio, pero internacional. O mes que vén fállase o Loewe de artesanía, convocado pola casa de moda española de luxo que pertence ao hólding francés LVMH.

Catuxa Fernández explica que ese premio supón, a nivel persoal, "un recoñecemento" e, a nivel empresarial, ademais dun empuxón para promocionar os seus artigos no mercado nacional, axúdalles a que lles dean pé a falar das dificultades dos artesáns para pór en valor o seu traballo e os seus produtos".

"Axúdanos a que non desaparezan oficios e a seguir formando a artesáns para que sobrevivan", engade esta emprendedora, que ademais de traballar no seu taller, xunto ao seu socio, imparte clases de patronaje, deseño de calzado, creación... en varias escolas de moda de Barcelona e Valencia.

MERCADO INTERNACIONAL. O seu labor é puramente artesanal. Fabricar a man un par de zapatos lévalles entre "50 e 100 horas", segundo explica Catuxa Fernández. Nun mes, sen outras dedicacións, elaboran só unha decena. Traballan a pedido e venden online. O seu prezo, "entre 500 e 900 euros", segundo advirte, é o principal inconveniente para facerse un oco no mercado español. A súa principal demanda procede de Nova York. Ata o punto de que se expoñen nun futuro non moi afastado intentar ter presenza cunha tenda física na cidade dos rañaceos estadounidense.

"O prezo é caro para os clientes de aquí, pero é barato polo cálculo empresarial do produto", precisa esta emprendedora lucense, que apunta que "a boca orella" é o seu principal medio de promoción.

Ofrecen zapatos unisex en pel, desde mocasines ata botíns. Tamén fixeron os seus primeiros pasos con tecidos naturais, como liño, da man da súa colaboradora de Allariz (Ourense) Isabel Rodríguez.

"Nin seguimos tendencias, nin modas, nin estacións do ano porque tardamos entre un e dous meses en entregar o produto. Nin queremos, nin podemos", di.

CATARSE. Catuxa Fernández, que estudou ata os 18 anos no colexio Fingoi de Lugo, co que ten lazos familiares, cursou a súa titulación en Pamplona, na Escola de Arquitectura da Universidade de Navarra, onde coñeceu ao seu socio. En 2005 abriron un estudo en Barcelona, que funcionou durante 12 anos.

"Téñolle que agradecer á crise que nos axudou a tomar a decisión, se non seguiría coa arquitectura"

Aínda que a de arquitecto é unha das principais profesións damnificadas pola crise do ladrillo, non foi ese o seu caso. Seguían tendo demanda de traballo. Pero esa recesión tivo un efecto catártico neles. Decidiron pechar o seu despacho e enfrascarse no oficio de zapateiro.

Formáronse con dous mestres artesáns na cidade condal. Foi Ignacio Aldanondo o que empuxou nesa reinvención profesional a Catuxa Fernández, dada a súa paixón pola moda, en xeral, e polo calzado, en particular, pois é coleccionista de zapatos.

"Aínda que tiñamos encargos, a calidade do traballo empeorou. Téñolle que agradecer á crise que nos axudou a tomar a decisión. Se non fose por ela seguiría como arquitecta", asegura esta emprendedora lucense, que destacou do seu novo oficio que lles permite "controlar a calidade do produto".

Arquitecta do calzado
Comentarios