martes. 24.05.2022 |
El tiempo
martes. 24.05.2022
El tiempo

Ibrahima e Magatte, tras auxiliar a Samuel: "A nosa vida cambiou moito"

Ibrahima y Magatte. CABALAR (Efe)
Ibrahima e Magatte. CABALAR (Efe)
Os heroes senegaleses conseguiron o permiso de residencia e traballo e son empregados na fábrica de Portas Betanzos

Ibrahima Diack ten 39 anos e un fillo, que vive en Senegal, e Magatte Ndiyae, aos 38, é pai por partida tripla. Logo de tres anos sobrevivindo coa venda na rúa, e convertidos en heroes por axudar ao mozo Samuel durante unha malleira mortal na Coruña, agora teñen un traballo que lles permite mandar diñeiro á súa familia e vivir felices.

O seu nome é coñecido pola súa valente actuación na fatídica madrugada do 3 de xullo de 2021 no paseo marítimo coruñés, onde auxiliaron a Samuel Luiz recibindo tamén unha gran cantidade de golpes por parte daqueles que terminaron matando ao mozo.

Tras aquel episodio, a Secretaría de Estado de Migracións concedeulles o permiso de residencia e traballo e agora móvense entre madeiras, parafusos e máquinas na fábrica de Portas Betanzos, situada en Oza-Cesuras, grazas ao ofrecemento que lles fixo o empresario Javier Paz.

"Se volvemos ver algo así, meteriámonos/meteriámosnos sen pensalo", sostén nunha entrevista con Efe Ibrahima, ao recordar a brutal agresión que acabou coa vida de Samuel na Avenida de Buenos Aires.

Aínda que foron recoñecidos pola súa humanidade e valentía, incluso sendo designados Fillos Adoptivos da Coruña, estes dous empregados explican que todo o que fixeron aquela noite foi "educación e cultura".

"É a nosa educación, é o que sabemos, o que nos ensinaron. Se vemos a unha persoa que necesita axuda o que temos que facer é axudala. Se pasa calquera cousa, tesche que meter. Iso é fixo", subliña Diack, nun breve descanso do seu labor diario creando portas.

Non dubidan en cualificar de "moi forte" a palabra heroe, pois consideran que o que ten "un pouco de corazón e humanidade" faría o mesmo que eles.

"Somos humanos como el", espeta Magatte, quen equipara a súa acción ao amparo que lles brinda este empresario: "o que fixemos de axudar a unha persoa é como o que está a facer agora mesmo o xefe".

Os dous están moi agradecidos a Javier Paz, quen relata a Efe que vive a dúas rúas do lugar onde ocorreu aquela brutal malleira e a historia de Ibrahima e Magatte conmoveuno, polo que quixo botarlles unha man.

"A nosa vida cambiou moito. Estamos moi felices, moi contentos co xefe. Está a axudarnos en todo o que pode", abunda Ibrahima.

O seu compañeiro considera que Paz trátaos como aos seus fillos porque "é moi boa persoa", igual que o resto dos empregados da compañía, que son como "unha gran familia".

"Antes estabamos a vender na rúa tres veces á semana. Agora traballamos seguido todos os días. Temos que madrugar e traballar. Así estamos mellor. A nosa vida cambiou moitísimo aquí e tamén a da nosa familia en Senegal", detalla Diack.

Agora teñen diñeiro suficiente para cubrir os gastos "de aquí e de alí", pois antes querían axudar aos seus seres queridos pero non podían. "Estamos moi felices, sen palabras", agregan.

Tamén puideron ir de vacacións a Senegal en decembro e ver aos seus familiares, grazas a que Javier Paz comproulles os billetes de avión: "Tanto tempo sen ver á nosa familia foi moi duro".

Hai xa tres anos que decidiron deixar a súa vida no país africano e mudarse a España co propósito de "mellorar" o seu futuro e coa "curiosidade" de saber como era Europa.

"Cando eramos nenos viamos o Dépor", rememoran para afirmar que quedaron na cidade da Coruña pola súa aprecio ao equipo de fútbol: "Non sabiamos nada de España, só que aquí estaba o Deportivo".

Desde entón, a cidade foi moi hospitalaria con eles, pois Ibrahima indica que a xente é "moi amable" e sinala que "se te portas ben non tes problemas".

Sen outra palabra que "grazas", ambos miran ao futuro cun férreo obxectivo: "Seguir traballando nesta empresa ata que teñamos 65 anos".

Ibrahima e Magatte, tras auxiliar a Samuel: "A nosa vida cambiou...
comentarios