jueves. 26.05.2022 |
El tiempo
jueves. 26.05.2022
El tiempo

O 96% de granxas de carne non chega a 100 cabezas e moitas teñen selo de calidade

Animales en libertad en una finca en Muras, donde pastan todo el año. EP
Animales en libertad en una finca en Muras, donde pastan todo el año. EP
O modelo de explotacións de vacún de carne en Galicia está afastado do concepto de macrogranxa contra o que cargou Garzón

Ese concepto de macrogranxas con miles de cabezas de gando que producen unha carne de dubidosa calidade e son unha fonte de contaminación contra o que cargou o ministro de Consumo, Alberto Garzón, desatando a súa última polémica está moi afastado do modelo de granxas de vacún de carne que opera en Galicia. Das 19.537 explotacións que suma o sector na comunidade —entre cebo, reprodución para carne e reprodución mixta—, o 96% non chega aos 100 animais. Ademais, ao redor da metade teñen a súa produción certificada baixo o paraugas de Tenreira Galega ou de Vaca Galega e Boi Galego e moitas contan co selo de benestar animal de Aenor, baseado nos estándares europeos de Welfair Quality.

Fronte á gandería industrial que Garzón criticou na súa entrevista no diario británico The guardian o que caracteriza ao vacún en Galicia é un modelo de granxas cunha dimensión pequena ou mediana, con base territorial e de carácter familiar, que si considera sostible o ministro.

A controversia xurdiu nun momento no que o Goberno central prepara unha norma que pretende limitar o tamaño das explotacións novas neste sector (ou as que se amplíen) a un máximo de 850 unidades de gando maior (UGM) —un animal de dous ou máis ano equivale a unha UGM, un bovino de menos de seis meses a 0,4 e un de entre seis e 24 meses, a 0,6—. En Galicia non hai ningunha granxa de carne de vacún que supere ese limiar. O 88% das activas ten menos de 50 animais e concentra a metade da cabana. Con entre 50 e 100 hai pouco máis de 1.500 e só 73 superan os 250. Neste grupo, o número medio de cabezas estaría en 431.

Así se desprende dos datos facilitados pola Consellería do Medio Rural, que conclúe que Galicia "dista moito de explotacións que se poidan asimilar a algo parecido a macrogranxas".

Cada gandeiro ten base territorial, o que incide na procedencia da alimentación dos animais, que poden pastar libres no campo, e no aproveitamento dos xurros como fertilizantes das súas terras. Unha realidade que contrasta cos "malos tratos animais" e a "contaminación dos chans e a auga" que Garzón atribuíu ás macrogranxas.

As prácticas respectuosas co medio ambiente son un requisito para acceder ás axudas da política agraria común (PAC) e na última convocatoria de apoios para a xestión sostible de pastos —destinadas ao sector cárnico— máis de 2.700 gandeiros galegos de bovino de carne percibiron 8,3 millóns de euros.

Desde o sector sosteñen que as explotacións están "totalmente integradas no territorio de forma equilibrada". Constátao Alberto Lema, o director xerente da cooperativa Agrigga Carne, que agrupa a 200 explotacións pequenas e medianas e a algún cebadero. A organización fíxose recentemente coa certificación de benestar animal de Aenor, "cunhas notas bastante altas" nas auditorías efectuadas.

O sector tamén reivindica que a cabana gandeira da comunidade está entre as máis saneadas de Europa, e destaca a "inmellorable" reputación que ten a carne de vacún galega no estranxeiro.

RETO. Máis aló dos puntos fortes, recoñece ter unha materia pendente: "concentrar a oferta, homoxeneizala e enfocala á demanda do mercado". Alberto Lema ve "imprescindible" avanzar nese reto para lograr "unha profesionalización definitiva" do sector que asegure unha "rendibilidade digna" ás explotacións.

O 96% de granxas de carne non chega a 100 cabezas e moitas teñen...
comentarios