Quintana gaña en Lagos de Covadonga e recupera a camisola vermella

O colombiano chegou a meta cun tempo de 4h.50.31, avantaxando en 24 segundos a Robert Gesink e en 25 a Chris Froome. Contador cruzou a liña a 1.05
Nairo Quintana, a su llegada a la meta de la décima etapa de La Vuelta
photo_camera Nairo Quintana, a su llegada a la meta de la décima etapa de La Vuelta

 O colombiano Nairo Quintana (Movistar) sobrevoou os Picos de Europa e asinou en solitario unha exhibición que lle deu a vitoria na décima etapa da Volta disputada a través de 188,7 quilómetros entre Lugones e Lagos de Covadonga, onde volveu a enfundarse a camisola vermella.

Quintana, 'O cóndor' de Boyacá, despegou a 5 quilómetros da cima en resposta a un ataque de Alberto Contador, atrapou aos sobreviventes da fuga e marchou imparable á conquista dunha cima mítica onde recuperou a vermella.

Como fixo na Camperona, puxo en evidencia aos seus inimigos, aínda que non logrou eliminalos. O holandés Robert Gesink (Lotto Jumbo) seguiuno a 24 segundos e o "resucitado" Chris Froome a 25. O británico, de orixe kenyana, remontou de xeito espectacular tras quedar descolgado a pé de porto e logrou salvar o tipo, ao seu xeito, regulando, fiel ao seu potenciómetro.

O machadazo de Quintana non o puido aguantar Alberto Contador, de novo na pelexa, pero prexudicado en meta a 1.05 minutos e xa a 2.54 na xeral. Tampouco Valverde, que se deixou 28 segundos, nin o colombiano Chaves, que terminou a 1.02.

Outro golpe de moral para Nairo, de 26 anos, convencido de que é posible gañar á súa besta negra no Tour, o que o relegou dúas veces ao segundo posto en París. E unha homenaxe ao mítico 'escaravello' Lucho Herrera, quen levantou os brazos en Lagos dúas veces, en 1987, ano da súa vitoria final, e en 1991.

Agora créeo. "Sempre soñei con gañar nesta cima pola historia que ten. Agora síntome moi ben, mellor que Froome, pero ante a contrarreloxo da última semana necesito 3 minutos". Son os cálculos do ciclista de Tunja, quen caeu nos primeiros quilómetros, sen consecuencias.

Bos ventos para Movistar, que tira de calculadora ante o crono de Calpe, a tres días de Madrid. "Un minuto é pouco, pero queda moita montaña", dicía Valverde, que o segue na xeral ao seu xefe de filas a 57 segundos. E 1 segundo despois, ameazante, tamén tirando de números, Chris Froome, o home que nunca se rende.

Fóra dos postos do podio as diferenzas aumentan. Esteban Chaves afástase a 2.09 minutos e Alberto Contador a 2.54. O madrileño intentouno, xogouse a baza de seguir a Quintana ou a Froome, e equivocouse, tal e como recoñeceu en meta.

De novo a Volta en Lagos de Covadonga, primeiro porto de categoría especial na Volta, primeiro test serio, de verdade. En xogo unha vitoria de prestixio nunha cima onde non sempre se inscribiron nomes ilustres. Non faltaron esta vez, na vixésima visita da rolda española ao porto que estreou en 1983 Marino Lejarreta.

A saída desde Lugones foi rápida e nerviosa, con constantes intentos de fuga. E con varias caídas, que afectaron, entre outros moitos ao colombiano Atapuma e mandou a casa a Irízar, Reza e Huzarski.

Ata o quilómetro 65 non se formou a fuga, agora con 16 corredores, o mellor clasificado o belga Ben Hermans (BMC), a 4.21 minutos da camisola vermella. Foi líder virtual a 65 de meta cando o pelotón tirado polo Etixx rodaba a 5 minutos.

A 46,7 quilómetros para a liña de meta os aventureiros iniciaron a subida ao Alto do Miradoiro do Fito (1ª categoría, 6,2 quilómetros ao 7,8% de desnivel) cunha vantaxe de 3.04 minutos. O español Omar Fraile arrincou cerca do alto para puntuar na cabeza seguido de Matei, mentres o Movistar marcaba o ritmo no tren de favoritos.

Apenas pasada a Basílica de Covadonga, algúns encomendáronse á "santina" antes da tortura de 12 quilómetros ao 7,2% de desnivel que conducía á meta situada no paraíso que presiden os lagos de Enol e Ercina.

A escapada foise diluíndo entre ataques sen consistencia. Parecía que o arreón do holandés Robert Gesink podía ser decisivo, pero non, en absoluto. A vitoria estaba a cocerse no pelotón de favoritos, onde se acendeu a mecha coa alta xerarquía de protagonista.

Movistar tensou, Contador probou sorte na Huesera, onde as ramplas superan o 15%. E levou a Nairo Quintana, atento á manobra gañadora. Mentres, Froome perdeu o tren. Un oco con 7 quilómetros por diante que chegou a superar o minuto. Coa presa débil, o colombiano e o madrileño marcháronse en busca da gloria.

Falaron Contador e Quintana. Unha colaboración podía arruinar a Froome. Houbo substitucións mentres as forzas respectaron ao madrileño, pero Quintana andaba sobrado e a 4 de meta despegou como un avión pasado o Miradoiro da Raíña. Desatado, foise a por Gesink, xa exhausto, deixouno sentado e foise directo á gloria.

Restaba por saber cal sería a ferida de Froome. O británico, fiel ao seu estilo e estratexia de sempre, non se cebou, subiu ao seu ritmo, mirando o potenciómetro, e co seu "molinillo" foi agarrando un a un a todos os corredores que levaba por diante.

Unha reacción case milagrosa que evitou unha descomunal avaría. De perder 1 minuto a 28 segundos pode ir unha Volta. A carreira anímase. Queda montaña para Quintana. E o crono para Froome. Agora a descansar, facer contas, e o mércores a Peña Cabarga.

comentarios