Springsteen: "Cando sexamos esquecidos, Dylan seguirá soando"

Mostra a súa admiración polo Nóbel e recoñece, ademais, que de mozo tamén soñaban con porse á fronte dos 'Stones'
Bruce Springsteen
photo_camera Bruce Springsteen

Bruce Springsteen atopou na literatura a "honestidade" que en ocasións non puido reflectir en cancións duns poucos minutos, explicou nun encontro con xornalistas en Londres o autor de Born to Run, unha autobiografía na que o músico se confesa en case 600 paginas.

Springsteen, de 67 anos, presentouse no Instituto de Arte Contemporáneo da capital británica vestido cunha chaqueta de coiro negro de aspecto rockeiro, aínda que engadiu para a ocasión á súa vestimenta unhas lentes para ver de cerca que lle facilitaron a lectura dalgunhas pasaxes do libro.

Ante un reducido auditorio, o estadounidense admitiu estar máis afeito aos concertos en grandes estadios que ao recolleito labor literario de escribir unhas memorias, un traballo que lle levou sete anos.

"Non hai ninguén para aplaudirche cando acabas de escribir", dixo sorrindo Springsteen.

"Moitos dos meus temas, incluso aqueles que a xente cre que son moi persoais, como no álbum Tunnel of Love, teñen detrás un traballo de imaxinación. En realidade, metinme nos zapatos doutro e imaxinei como sería a súa vida", relatou.

"Inventeime moitas cousas para as miñas cancións!", confesa.

No libro Born to Run, en cambio, desvela aspectos tan privados como o orgullo que sente a súa nai pola súa carreira, a pesar de que comeza a sufrir os estragos do Alzheimer, e como tivo que aprender a tratar aos seus fillos ante a falta dun referente adecuado no seu propio pai.

"Escribir foi unha oportunidade para entrar en máis detalle na complexidade das relacións persoais. Certamente, puiden facer iso co meu pai, cuxa vida foi moito máis complicada do que retratei a través da música", afirmou.

Co Nobel de Literatura concedido a Bob Dylan aínda de actualidade, Springsteen quixo evitar comparacións e abriu a charla advertindo de que os seus obxectivos non pasan por alcanzar a gloria literaria.

"Hai unha gran diferenza. Bob é certamente un poeta. Eu son un viaxeiro que traballa duro", afirmou o músico, que ve "altamente improbable" publicar un segundo libro logo da súa autobiografía.

Dylan "foi un escritor moi influente. Moito despois de que todos nós sexamos esquecidos, o traballo de Bob continuará soando alto e claro", sostivo.

Aínda así, Springsteen non oculta a súa admiración por Philip Roth, novelista estadounidiense que para algúns críticos reuniu máis méritos que o autor de The Times They Are a-Changin para levar o Nobel.

Entre as influencias que inspiraron a súa escritura nos últimos anos, a músico cita así mesmo a Dostoievski e Tolstoi, en cuxas obras atopa a "complexidade psicolóxica" que tratou de reflectir nas súas memorias.

Ao mergullar na súa infancia, Springsteen recoñece que soñaba en converterse nunha estrela do rock desde que ten memoria.

"Tiña a fantasía de que Mick Jagger púñase enfermo antes dun concerto en Asbury Park e os Stones, por suposto, necesitábanme a min para saír ao escenario e tomar as rendas", relatou entre risas Springsteen, que creceu nunha vivenda humilde de Nova Jersey.

O músico estadounidense admite que o libro non o revela "todo" sobre a súa vida, pero si que mantén o compromiso de "abrirse ao lector".

Ao seu xuízo, o libro resultará particularmente interesante a aqueles afeccionados á súa música que queiran comprender mellor a orixe das súas letras.

O libro profunda, entre outras cuestións, na educación relixiosa que recibiu ata os trece anos e a fonda influencia que tiveron nas súas creacións conceptos católicos como a "redención" e a "gloria".

"Cando tes seis anos e estás en primeiro curso, en clase de relixión, o primeiro que che presentan é a Biblia, co seu incrible mundo de poesía escura, pracer, sufrimento, alegría e profunda tristeza e felicidade", detallou Springsteen, que continuou utilizando eses conceptos en case cinco décadas de carreira musical.

Comentarios