"A inspiración lévoa dentro, náceme dos estímulos que me rodean"

Carlota Pereiro inaugurou onte en Lugo 'Non hai dous sen tres', unha exposición que vira en torno ao número tres. Poderá verse na sala de arte Néboa, que abriu as súas portas en Lamas de Prado
Carlota Pereiro, ayer en la galería Néboa. XESÚS PONTE
photo_camera Carlota Pereiro, el día 30 en la galería Néboa. XESÚS PONTE

Cando era nena, na casa de Carlota Pereiro (Santiago,1988) a lectura era unha paixón, algo habitual co que os seus pais gozaban, pero ela non. Esa pequena soñadora non concibía estar queda cos ollos absortos no papel, ela necesitaba crear. Amaba as cores e as texturas. Encantáballe deseñar, divagar e confeccionar a súa propia roupa. Imaxinar historias para retratalas. "Custábame moitísimo estar queda. Eu víaos alí parados e dicía: ¡Nin de coña!", rememora.

Cando chegou o día de decidir unha carreira, a súa nai tíñao claro: o de Carlota eran as Belas Artes. Pero, cousas da adolescencia, ela decantouse pola Dirección de Empresas. "Serviume para darme conta do que non quería ser. Souben que ese non era o meu camiño", recorda entre risas.

Finalmente soubo escoitar o que a vida lle quería transmitir e encamiñouse polo camiño das artes. Un máster en Deseño Téxtil e Superficies no Instituto Europeo de Deseño de Madrid abriulle hai dez anos as portas dun dos museos máis importantes de España: o Thyssen. a pinacoteca é a encargada de deseñar os produtos de mercadotecnia. "Cando cheguei por primeira vez e dixéronme que me dese un paseo polas salas para inspirarme para desenvolver os meus proxectos pareceume un soño, pura fantasía", di unha compostelá que leva media vida fincada en Madrid.

Pero a súa morriña baixou de intensidade onte ao desembarcar en Lugo para expor na recentemente inaugurada sala Néboa (no 31 de Lamas de Prado). Baixo o título de 'Non hai dous sen tres' presenta unha mostra creativa e colorida a partes iguais. Lenzos, un tríptico de gran formato, pezas escultóricas feitas con ferro... Todo ten cabida neste proxecto que ten como base o número tres.

A concepción desta mostra xurdiu dun momento puntual no que a artista contemplou unha das súas últimas obras con tres elementos e decatouse da existencia dun "mundo tríptico". "Deime conta da cantidade de cousas que hai en tríada na vida e quixen facer unha homenaxe ao simbolismo do tres. Desde o seu uso ao longo da historia, a súa presenza no día a día, en culturas, mitoloxías, relixións... Flipéi moito, todo levábame ao tres", explica Pereiro.

As súas obras son pura personalidade, como ela mesma. Patróns xeométricos, caos e colorido percorren os seus deseños.

"A miña obra é moi natural, espontánea", confesa unha artista que non se inspira en nada nin ninguén, a súa creación é única. "A inspiración é algo moi romántico, eu creo que me nace dentro, é algo innato que se vai conformando coa vida e cos estímulos que me rodean", di unha moza que se define en Instagram como "artista da pista. Pinto e coloreo". E é que o seu é e foi sempre crear, unha profesión que lle permite seguir sendo esa nena que debuxaba mentres os demais enfrascábanse en páxinas en branco negro. Porque a vida é, sen dúbida, moito mellor en cor.

Comentarios