Domingo. 18.11.2018 |
El tiempo
Domingo. 18.11.2018
El tiempo

Santa Eulalia de Bóveda, unha parroquia feita de pedra e auga

Templo prerrománico de Santa Eulalia de Bóveda. AEP
Templo prerrománico de Santa Eulalia de Bóveda. AEP

A parroquia lucense destaca pola súa conexión coa historia, un terreo fértil en restos arqueolóxicos como o templo romano, as mámoas e incluso un castro. As fontes e as casas de granito completan a paisaxe

A CONEXIÓN de Santa Eulalia de Bóveda coa historia é innegable. Os veciños da parroquia teñen moito do que estar orgullosos, para empezar polo seu famoso templo prerrománico, un edificio único na península pola súa entrada de ferradura, os seus frescos e pasado pagán. Con todo, a parroquia esconde outros segredos nas súas terras.

En distintos puntos da localidade pódense atopar mámoas absolutamente impresionantes que aínda esconden os seus segredos baixo terra. Algunhas se atopan entre a maleza, outros son notables polo seu tamaño e forma. Hai tempo que están clasificadas. Existen máis restos dos habitantes orixinais, antes da chegada dos romanos.

No castro de Corbazán aínda se pode ver a forma da poboación delimitada entre as árbores, aínda que os restos seguen enterrados baixo terra. Os veciños Luis Rodríguez Carreira e Suso González recordan que sempre se soubo da existencia dun castro na zona. Non foi ata fai 20 anos que se comezaron a revelar os seus segredos. «Atoparon pezas de cerámica», comenta González, ademais achouse unha antiga fonte de dous partes, que non coñecía ninguén.

A parroquia é moi rica en auga, algo que explica que atraia a castrexos e romanos no pasado. Na súa xeografía pódense atopar fontes novas e vellas feitas de granito, algunhas poderían datar incluso do S. XIX. A riqueza paisaxística da zona é evidente. «Case todas as casas teñen un ou dous hórreos», describe González. Estas estruturas son moitas de pedra orixinal e conservan ademais a madeira.

CENTRO DE CORBAZÁN

Os veciños souberon sempre que a parroquia escondía un castro, aínda que continúa baixo terra

PEREGRINOS

O Camiño Primitivo non pasa por aquí, pero son moitos os peregrinos que se desvían para ver o templo romano

O granito é fundamental na parroquia. Ata hai tres anos aínda funcionaba unha canteira local que chegaba a mandar bloques para a construción da Sacra Familia, os rumores din que tamén se realizou un envío para unha casa do expresidente Bill Clinton. Tamén se atopan penas naturais, grandes e curiosas que decoran algunhas leiras. Non todo son historias inanimadas, os veciños aínda recordan como a banda do barrio de Cabanas negouse a tocar música cando comezou a guerra.

As casas tamén están feitas desta pedra que lles dá un toque tradicional, vivendas baixas e adoitadas. Con todo, o granito non veu da canteira, senón do monte Pedroso famoso porque a súa pedra xa que podía «cortarse por onde se queira», explica o veciño Luís Rodríguez.

Algunhas destas casas están abandonadas, outras teñen as súas propias historias. Aínda quedan os restos da antiga fragua na que o ferreiro traballaba e realizaba ferramentas para os gandeiros da zona. Os veciños xa case non recordan cando foi a última vez que funcionou. Non moi lonxe os veciños sinalan o lugar no que se erixía un antigo hospital de peregrinos, polo menos iso é o que se pensa. Dese edificio só queda a entrada.

Aínda chegan peregrinos á parroquia, aínda que o Camiño Primitivo non pasa por aí. Son moitos os que fan un desvío para poder visitar o templo de Santa Eulalia e á vez apreciar a beleza rústica do pobo. Sobre o antigo lugar de culto atópase a igrexa de Santa Eulalia de Bóveda que data do 1.600 segundo os habitantes. De alí sae o Cristo en procesión o primeiro domingo de setembro. A procesión cruza un carreiro entre valos ata chegar a un cruceiro de granito no que se levanta unha enredadera de pedra. Tanto a imaxe de Cristo como o cruceiro datan dos anos 40 do século pasado.

Una parroquia con historia

Máis aló do templo á deusa Cibeles escóndense moitos segredos nas terras de Santa Eulalia de Bóveda.

1. Pegadas de Roma O templo prerrománico de Santa Eulalia, un edificio único polos seus frescos e arquitectura.

2. Augas mil Son moitas as fontes repartidas pola xeografía da parroquia, tantas que acordarse de todas resulta complicado. Algunhas son antigas con inscricións que marcan a súa data no século XIX mentres e outras máis recentes, como o lavadoiro dos anos 60. Case todas son potables.

3. Mámoa Estes túmulos atópanse entre a maleza e dentro das leiras cos seus segredos aínda por descubrir.

4. Igrexa A capela de Santa Eulalia de Bóveda levántase sobre o templo romano, pero tamén destaca pola súa beleza.

Santa Eulalia de Bóveda, unha parroquia feita de pedra e auga
Comentarios