jueves. 02.04.2020 |
El tiempo
jueves. 02.04.2020
El tiempo

O súper que percorre A Montaña casa por casa

César Fernández, cunha veciña de Vilardíaz (A Fonsagrada) durante a repartición. EP
César Fernández, cunha veciña de Vilardíaz (A Fonsagrada) durante a repartición. EP
â??O fonsagradino César Fernández non só prové de alimentos aos veciños senón que asume un traballo social

Se xa antes da crise sanitaria era unha visita esperada, agora recíbese aínda con máis desexo. Das furgonetas de Car Alimentación, que reparten en máis dunha ducia de concellos da provincia de Lugo en comarcas distintas, ben podería ondear unha capa de tea ao vento. O súper que para casa por casa ten algo de superheroe, máis nestes tempos de pandemia.

O fonsagradino César Fernández Murias é o encargado da repartición a ambos os dous lados das beiras do Navia. A Fonsagrada, Negueira de Muñiz, Villanueva de Oscos e Grandas de Salime son os concellos que coñece como a palma da man. Unha vez por semana pasa polas mesmas casas a levarlles aos veciños os pedidos. Estes son de alimentación, con excepción do pan e dos conxelados, incompatibles coa súa licenza.

Con todo, desde que comezou a crise as persoas xa lles piden “de todo”, desde tabaco ata gasolina, e eles tratan de satisfacer esa necesidade. O único que non poden levar é o que non teñen, “como máscaras e luvas, que non deixan de pedir, pero que só temos para nós”. Algún produto, como o papel hixiénico, escasea e Fernández lamenta que os pequenos negocios sexan abastecidos máis tarde.

O tempo da repartición non é matemático, senón humano. “Hai veciños que viven sós nunha aldea, e con eles paras moito máis, porque este traballo ten un compoñente humano moi grande” afirma. Nese tempo, ponse ao día das cousas que pasaron nunha semana. Ademais, César Fernández leva 19 anos repartindo pola zona, o que fai que o nivel de confianza coa xente sexa xa moi grande. “Na situación que vivimos agora as conversas mantéñense, porque todo ou mundo quere saber, preguntar, contrastar cousas, máis aínda sonse persoas que xa viven soas”, conta. Neste sentido, a distancia física non impide a proximidade.

O día a día, doutra banda, é “próximo á normalidade”, afirma, á marxe das medidas para extremar a hixiene

A súa día a día comeza en Ribadeo, onde vive e onde ten a súa sede social a empresa da que é socio xunto con outras dúas persoas, e na que traballan dous asalariados máis. Cargada a furgoneta, comeza a viaxe, agora con máis paradas debido a un incremento constante e diario no número de clientes desde a declaración do estado de alarma.

MÁS CLIENTES. No aumento tamén se nota o feito de que “moita xente foi pasar a fin de semana á aldea e despois xa non puido moverse polo decreto do estado de alarma”, indica. Ademais, en concellos como os de Negueira de Muñiz non hai supermercados e a única opción para facer a compra actualmente para os veciños é a da venda ambulante se queren evitar os 26 quilómetros que separan as capitais de ambos os concellos.

O día a día, doutra banda, é “próximo á normalidade”, afirma, á marxe das medidas para extremar a hixiene, da distancia física e da necesidade de habilitar formas de pago con cartón “porque a xente está a quedar sen cartos na casa, e aínda que nós fiamos, prefiren pagar”, comenta. “Hai moita diferenza de pasar isto non rural a pasalo nunha cidade. Esta semana a xente está máis asustada, pero a vida segue máis ou menos igual”, observa.

O súper que percorre A Montaña casa por casa
Comentarios