martes. 28.09.2021 |
El tiempo
martes. 28.09.2021
El tiempo

Os reis da festa

componentes de la banda de musica de foz
Algunos de los componentes de la banda de musica de Foz. ÁLVEZ
As bandas reinan nas sesións vermú e verbenas deste verán con pasodobres, cumbias, boleros, baladas e ata rocanrol 

As bandas de música desveláronse como gran aposta musical do verán grazas á súa versatilidade, que as converte en aposta segura tanto para unha sesión vermú como para unha verbena ou para un concerto sinfónico a última hora da tarde.

''É certo que están a tirar máis de nós para distinto tipo de actuacións, igual que xa pasase ou ano pasado, porque nos imos adaptando, tanto en número de músicos como en repertorio, a aquilo que se nos pide'' recoñece Pablo Peláez, o director da banda de música de >Foz, que congrega sobre unha trintena de músicos de todas as idades e que incluso, en ocasións,suma a xente doutras formacións.

''Somos un grupo acolledor'', chancea Peláez, que destaca a posibilidade de incluír músicos doutras agrupacións para dar un maior equilibrio á formación, incluso incorporando gaitas que insuflan un aire galego ás pezas.

E é que no repertorio estival das bandas hai música para todos os gustos. Nas sesións vermú e as verbenas non faltan os clásicos pasodobres, as cumbias (como a mítica Cabalo vello), as baladas galegas, o bolero e ata roncanrol.

''Son sobre todo pezas versionadas para a banda, pero buscamos un repertorio ameno que á xente lle guste e sexa máis verbeneiro'', explica Peláez, que destaca que a banda focense incorpora unha particularidade nalgunha das súas actuacións que a diferenza do resto: unha voz.

''Ás veces acompáñanos Felipe, ou director dá escola de música, que colabora connosco e dálle un toque diferente á nosa banda ao introducir unha voz'', explica o director.

A variedade de pezas que pode interpretar unha banda é practicamente infinita e Peláez vai citando pasodobres galegos, panxoliñas, rolanditos, baladas galegas de Xoán Montes... Pero ademais a banda de Foz incorpora o himno focense, a Muiñeira de Xesús, en honra ao excronista oficial Suso Fernández, ou versións que facía de distintas pezas o que fose primeiro director da formación, Arcadio Mon.

''Ás veces esquecemos que ou máis importante é traballar para ou noso pobo e lembrar cando eran as bandas as que facían as sesións vermú dous seus pobos'', asegura Peláez, que subliña que as bandas son ''as formacións máis acaecidas'' para amenizar sesións vermú e verbenas por encima dos prexuízos que poden dar unha visión equivocada delas como algo antigo e anquilosado.

''As bandas modernizáronse moito e teñen unha esixencia musical inmensa'', defende o director da agrupación focense.

E das pezas máis verbeneras poden pasar, nun dicir amén, a partituras máis sinfónicas, solemnes e con un aire máis clásico para concertos de tarde ou nalgún lugar concreto que requira máis deste tipo de interpretacións.

As limitacións que impuxo e impón a pandemia fixeron mirar outra vez ás bandas e devolverlles, en certo xeito, un lugar que estaban a perder en favor das orquestras que empezaron a encher sesións vermú e ata procesións, algo máis reservado durante anos ás bandas.

Desde estas agrupacións esperan que esta tendencia chegue para quedar e sigan amenizando os distintos eventos do verán. ''Evidentemente tamén queremos que funcionen as orquestras, que forman parte dá historia dá nosa música e están sufrindo moito nas circunstancias actuais, pero tamén estamos nun bo momento para volver equilibrar as forzas e devolverlle ou seu lugar ás bandas, que nunca perderon ese punto de verbena'', explica Pablo Peláez, que destaca o capital humano que son os músicos: ''Sen eles sería imposible facer ou que facemos. A maioría non son profesionais e abacelen a ensaios e actuacións con compromiso e sen recibir nada a cambio''.

Os reis da festa
comentarios