Máis de 40 anos mellorando o presente

Tea Martínez deixou ao xubilarse o Centro de Investigacións Mariñas de Ribadeo. Fixo alí centos de estudos desde a súa chegada, en 1978
Tea Martínez, en las instalaciones del Cima ribadense. JOSÉ Mª ÁLVEZ
photo_camera Tea Martínez, nas instalacións do Cima ribadense. JOSÉ Mª ÁLVEZ

Tea Martínez chegou ao Centro de Investigacións Mariñas de Ribadeo en 1978 recentemente saída da facultade e alí quedou ata que hai uns meses xubilouse xa como directora do mesmo. Foron 43 anos nos que puido asistir a unha transformación completa da investigación dedicada a buscar como mellorar o cultivo de diversas especies mariñas tan apreciadas como todo tipo de ameixas, navallas ou longueiróns. Curiosamente, ela mesma admite que o labor que fan alí é máis coñecida fose que para os propios ribadenses debido á especificidade do traballo que desenvolven, aínda que non por unha importancia que é fundamental.

Agora que xa non está, Tea, natural de Ribeira, recorda que chegou a Ribadeo para integrar un grupo con outras dúas persoas e dúas secretarias. Uns anos despois, conta, decidiron que o centro melloraría se se integraba algo máis na sociedade ribadense "e por iso decidiuse realizar a contratación de xente de Ribadeo e entraron varios "que entón se considerou algo importante por parte da administración". Desde logo tamén asistiu ao cambio radical dunhas instalacións situadas nun lugar privilexiado. Agora están sobre o porto deportivo e a pé de ría, pero foron crecendo paulatinamente: "Se comprou unha leira ao que fose secretario do Concello e xa en 1993 fíxose o edificio novo, cunhas instalacións moito mellores, máis modernas e que basicamente son o que hai agora", explica.

Iso agora, porque ao principio "non tiñamos practicamente nada de nada. Agora xa hai material moito máis fino, microscopios avanzados e incluso de bioquímica, que chegaron case todos antes de 2008 nunha época economicamente boa".

Pero á marxe dos cambios no material houbo tamén cambios na forma de traballar ou no que se facía alí, porque foi pasando gran cantidade de xente para realizar teses doutorais "e tamén alumnado de FP, que veñen moitos".

Todo iso permitiulles "realizar moitos avances no cultivo das especies con que se traballa" aínda que matiza que na zona da ría de Ribadeo non se pode ver gran cousa "porque a verdade é que é unha contorna pouco apropiada para este tipo de especies".

De todos estes anos no centro ribadense, Tea Martínez recorda ata unha lea interautonómico que se montou por levar un golfiño que apareceu morto desde Asturias a Ribadeo ou tamén "todo o que houbo loitar para poder ir conseguindo cousas. A verdade é que tiven que moverme moito. Como Ribadeo está apartado de Santiago, non nos tomaban completamente en serio moitas veces. Tampouco a min. Un pouco tamén porque era muller e chegaba alí coas miñas peticións e bo, tiña que facer forza para que se me escoitase".

Pero ao final si foi abrindo un camiño con xente "coa que traballei encantada" ata o punto de que asegura que "se volvese empezar non cambiaría nada, faría isto outra vez. Sen dúbida".

comentarios