"Ana Sandamil estaba orientada, aínda que tiña parciamente alterado o xuízo da realidade"

As psiquiatras que atenderon á acusada no Hula tiveron "dúbidas" sobre as súas ideas delirantes, pero detectaron que presentaba "clínica psicótica"  O seu médico xa a derivou semanas antes a saúde mental, pero non quixo asistir
El padre de Desirée increpa a la acusada a su salida de la Audiencia Provincial de Lugo. XESÚS PONTE
photo_camera El padre de Desirée increpa a la acusada a su salida de la Audiencia Provincial de Lugo. XESÚS PONTE

A cuarta xornada do xuízo contra Ana Sandamil por asasinar presuntamente á súa filla, Desirée Leal, centrouse este xoves nas declaracións dos médicos e psiquiatras que atenderon á acusada tras o suceso, concretamente durante os catro meses que permaneceu ingresada na unidade de psiquiatría do Hula.

Os primeiros facultativos que tiveron contacto coa acusada foron os internistas que lle prestaron asistencia no servizo de Urxencias polo seu presunto intento de suicidio tras inxerir pastillas. Tal e como sinalaron, Ana Sandamil chegou ao hospital "estable e orientada", cun "discurso coherente" e mostrándose en todo momento "colaboradora" á hora de seguir as indicacións dos sanitarios. Segundo explicaron, as analíticas e as probas que lle realizaron descartaron a presenza de tóxicos ou drogas no organismo. "Ela contou que tomara dez compromidos de trazodona, pero que despois había vomitado. Cando chegou ao hospital atopábase activa e non tiña perda de conciencia", sinalaron.

Tal e como marca o protocolo, tras comprobar que se atopaba estable, os médicos deixárona en observación, onde a atenderon dous psiquiatras, que decidiron ingresala. Tanto elas, como a profesional que se encargou da súa valoración nos meses seguintes, explicaron que Ana Sandamil presentaba "clínica psicótica".

A acusada explicoulles que os seus compañeiros dun curso do Inem a perseguían e que alguén a vixiaba a través do móbil. Tamén lles contou que a súa familia estaba "moi estraña" ultimamente e que incluso lle puxo "probas" á súa proxenitora para saber se era ela ou outra persoa. "Que estivese orientada e falase de forma coherente non descarta un trastorno psicolóxico. Nosostros concluímos que presentaba un cadro psicótico, xa que tiña ideas de prexuízo, sorriso inadecuado ás circunstancias e contacto estraño, é dicir, unha actitude que non era normal. Non tiñamos claro que presentase ideas delirantes, pero tiña o xuízo da realidade alterado", apuntaron.

Preguntada sobre a posibilidade de que Ana Sandamil simulase un posible trastorno, a psiquiatra encargada do seu seguimento descartouno. "Eu nunca tiven a sensación de que me mentise. ás veces sabía perfectamente que falecera a súa filla e outras veces non llo cría, pero as persoas que padecen un trastorno psicótico poden ter recordos parciais e momentos de lucidez. Tras estar a tratamento chegou a recoñecer que as ideas que tiña sobre os seus compañeiros eran esaxeradas e incluso me preguntaba se eu cría que era posible que ela, nun momento do seu trastorno, fíxolle dano á súa filla". A facultativa explicou que unha persoa cun problema psicótico pode levar unha vida totalmente normal, "aínda que, polas entrevistas que mantiven cos seus familiares, non creo que Ana estivese a facer unha vida normal".

Esta percepción tívoa tamén a médico de familia que a atendeu en Muimenta nos meses anteriores ao suceso. "Viño varias veces á consulta e lle recetei a Trazodona para o insomnio, xa que tiña unha reacción de tensión aguda por un problema cos seus compañeiros dun curso. Tiña ansiedade, pero non sospeitei de ningún outro tipo de patoloxía. Aínda así, deriveina a saúde mental, a psicoloxía, pero ela non quixo asistir. A súa nai", explicou, "comentoume varias veces que estaba moi preocupada pola conduta de Ana e pola súa negativa a visitar a un psicólogo, pero lle expliquei que, sendo unha persoa maior de idade e non estando incapacitada, non se lle podía obrigar".

Na xornada do xoves declarou tamén unha psicóloga clínica que atendeu á acusada en 2012, quen explicou que a proxenitora seguiu unha terapia pola "ansiedade" que lle supuña separarse da nena desde que naceu. "Creáballe angustia deixar á nena, incluso co seu proxenitor, polo que lle mostrei unhas técnicas de relaxación e seguimos unha terapia para traballar o vínculo entre nai e filla", dixo.

Dos testemuños dos médicos e psiquiatras que prestaron declaración este xoves na vista conclúese que, tras a morte da súa filla, Ana Sandamil estaba orientada, tranquila e sen tóxicos no seu corpo, aínda que tiña "parcialmente alterada" a conciencia da realidade. Estas conclusións, con todo, terán que completarse coas tan esperadas impresións dos forenses e demais peritos, que prestarán declaración durante a xornada deste venres. Con todo iso, o xurado popular terá que concluír se a acusada puxo fin á vida da súa filla, "algo que os investigadores confirman con total rotundidade", e se o fixo plenamente consciente ou anulada por completo polo seu trastorno psicótico.

"A palabra estricnina buscouse 14 veces na súa tablet"
O axente que examinou os dispositivos de Ana Sandamil explicou que na tablet da acusada aparecían 14 procuras da palabra estricnina, un veleno para facer raticida que pode ser letal para o ser humano. O tío da acusada afirmou que foi el quen realizou esas procuras, así como as doutros produtos fitosanitarios para a súa explotación gandeira, aínda que o axente sinalou que non aparecían procuras de tales produtos.

O lugar do crime. O axente que realizou a inspección ocular explicou que as probas eran claras. "A autora é Ana Sandamil. A miña única dúbida é se a matou na cama ou no chan", dixo.