lunes. 25.10.2021 |
El tiempo
lunes. 25.10.2021
El tiempo

Catapún chispún, ou catapún a secas?

Pelúdez ofreceuse á alcaldesa como asesor no contencioso dos barraquistas

ASÍ, POLA TARDIÑA, dende a Mosqueira onde supervisaba as obras como fan os desocupados, escoitábase xa a voz da Filomena cando eles aínda viñan por Pastor Díaz.

—Es máis falso que os duros sevillanos! E non vou eu e me entero hoxe polo xornal que non lles zorregaches aos da aldea que falaban mal de min, senón que todo foi unha chantaxe, unha extrosión e unha presbicia?

—Muller, os catro tiñan vinte anos menos ca min!

Bravo, Bravos! SANTY—Xa! Pagaches a euro o ano de difiriencia! Agora comprendo por que no fuches ese mes á taberna! Quedaches sen liquidez, mamalón!

Chegados á miña altura puiden saudalos correspondidamente.

—Xa vexo que todo segue ben entre vostedes. Os nenos medran a xeito? A parella nova segue na casa de okupas? A Reborita das Arieiras cobra a pensión, ou xa lle afecta o retraso de Escrivá?

—Todo igoal —di a muller—, o úneco cambio oxtensible na familia é o deste, que cada día está máis parvo e gasta os cartos coma se llos dese a Cova de Compensación Intraterritorial.

Pelúdez protesta.

—Terás queixa. Con máis de oitenta anos ao meu lombo e sigo cumprindo o preceuto noite si e noite tamén.

—Non sei ao que lle chamas ti o preceuto, pero se falas das necesidades da carne, apañada estaba eu se non chego a mercar o Satisfaicer cando a Vanesa.

—A Vanesa tamén…?

—E a Reborita! Se mercas dous, fanche un desconto do 50 por cento no terceiro.

—Xa o ve, xornalista. Nós só quedamos pra poñer a mesa e pra termar dos netos os días de bingo.

—Teñen bingo na aldea?

—Non, pero os xoves xúntanse todas as mulleres no que fora o tele-club e xogan uns recheos. A que gaña leva a metade e a outra metade queda pros ramistas de Santa Cubicia.

—Vela, poña! Que listas as paisanas! E falando da actualidade.A vostede, que é un home tan versado nos asuntos festeiros, como é que non o chamou a alcaldesa para negociar cos barraquistas?

—Chameina eu.

—Ai, si? E que lle dixo?

—Falamos de home a muller.

—Supoño.

—Dona Lara, se queres que che bote unha man en plan Iván Redondel —dínxenlle ás direutas —, por mil euros máis iva ao día son todo teu.

—E ela como o tomou?

—Ben. Dixo que tiña que lle preguntar ao seu asesor de imaxe, e que se tal, xa me avisaba.

—E non o avisou?

—Non che estou a dicir que a cousa vai polo seu rego? Se desencarrila, é cando entro eu no equipo negociador e poñemos as cartas enriba da mesa.

A Filomena deulle un cobadazo ao seu home e mudou de tercio sen claríns nin timbais:

—Imos ao Concello que vai falar Marisol Bravos, que é amiga miña dende os anos catapún.

—Catapún chispún, ou catapún a secas? —chúfase Pelúdez.

—O catapún que che vou dar nas orellas se persistes facendo o baballón.

Os netos rin ás gargalladas coma sempre que o matrimonio rifa, ou fai que rifa.

—Mira pra eles, como lles prestan as pelexas dos maiores.

—Si —di a Filomena—, saíron moi familiares. O pregón foi do seu agrado e así o fixeron saber cando remata:

—Bravo, Bravos! Bravo, Bravos!

Logo fomos na procura dun bar onde deran cienfalópodo, aínda que había xente ás moreas coma pra facer de extras nos Dez Mandamentos.

—A vantaxe é que xa non quedan moitas pragas por pasar. Se en Exipto mandaron dez antes da liberación dos israelitas, entre a pandemia, a Filomena, o incendio de sexta xeración, as inundacións o volcán, o prezo da luz e os políticos, eiquí debemos andar a pre—, calcula Pelúdez.

—Non sei eu por que tes que falar da neve co meu nome. Se dis "o temporal da señora do Pelúdez" entende todo o mundo.

—Postos a facer circunloquios tamén podes dicir "o temporal da sogra da Vanesa".

—Non sigades por ese camiño que vai rematar sendo "a consogra da Reborita", e daquela non convido eu á cea.

—Viva a Reborita, viva San Freilán!

CORA

Catapún chispún, ou catapún a secas?
Comentarios