Lunes. 24.09.2018 |
El tiempo
Lunes. 24.09.2018
El tiempo

Redactora de El Progreso na sección de Local. Especialista en información da área municipal. Tamén podes seguirme na miña conta de Twitter.

Ping Pong no Concello

O CIDADÁN que acude ao Concello a buscar un certificado ou a facer un trámite sinxelo non o percibe, pero pode que poucas veces a administración lucense —e quen a goberna— vivira unha situación tan complicada como a actual, alomenos na historia recente. Pode que nin nos tempos de rexistros xudiciais e imputacións, nos que o goberno de Orozco pouco menos ca se deixaba ir, a situación interna fora tan complicada. Nesa época houbo momentos duros, con chantaxes a cara descuberta dalgúns sectores. E, nos últimos tempos, nalgunhas áreas tampouco había moito impulso político e o medo ao xulgado freaba a moitos funcionarios, de maneira que asuntos importantes, como proxectos de cidade e contratos millonarios de servizos caducados, non saían adiante. Pero, mal que ben, no básico a maquinaria ía funcionando.

O panorama actual, o que se ve dende fóra e o que deixa entrever o goberno, que ademais coincide co retrato que fan algúns traballadores, bota para atrás a calquera. As contas municipais están saneadas, o Concello ten liquidez e, aínda que nalgúns casos con algo de retraso, paga sen dificultade. O problema é que hai un atasco monumental no abono de facturas anteriores a 2016 —cuxo crédito debe ser autorizado polo pleno— e a situación ten moitos responsables e consecuencias dun calibre que quizais algúns non miden ben. Esta semana, por segunda vez, o non de PP e de Ace-EU e a abstención dos demais impediu habilitar diñeiro para pagar 2,3 millóns de euros (máis de 5.000 facturas) a numerosos provedores do Concello.

O retraso na tramitación obedece a razóns diversas, igual que a negativa da oposición a pagar. Hai empresas que tardan en mandar os recibos e ás veces fano con erros, que non sempre son sinxelos de detectar. Durante máis dun ano, un funcionario deixou de conformar as facturas eléctricas ao deixar de cobrar a gratificación que recibía por iso —alegaba que era unha función que non lle correspondía—. Hai gastos que se fan sen o procedemento reglamentario, como o interventor advirte dende hai anos. Hai centos de facturas que corresponden a contratos caducados (algúns dende hai máis dun lustro) e que nalgún caso pertencen a empresas que están baixo investigación xudicial, coas que o Concello mantén relación. E, a pesar de que dende hai anos se coñecían os prazos para a implantación da factura eléctronica, esta chegou e o Concello segue sen estar preparado. As facturas chegan por vía telemática e seguen imprimíndose en papel para envialas aos servizos que deben comprobalas, e despois de volta, á espera de que funcione unha aplicación informática.

O incumprimento do período medio de pago aos provedores ten gravísimas consecuencias, que van do particular ao colectivo. Hai asociacións como a Protectora de Animais cuxo funcionamento está en xaque e a nómina de persoal dalgunha empresa que traballa para o Concello (a da grúa) está no aire, pero ademais a administración local non pode destinar os remanentes que ten a investimentos na cidade, coa necesidade que hai deles; as transferencias do Estado (en 2016 foron 22 millóns) corren risco e en calquera momento as subministradoras eléctricas volven a cortar a luz en instalacións municipais, por exemplo.

E quen é responsable desta situación? Pois os políticos e os funcionarios. A oposición, porque non se pode votar en contra do pago de facturas e despois compadecerse de quen non cobra e de que o período medio de pago non deixa de aumentar. Como outros edís, o mes pasado, a popular Ana López Pombo votou en contra e a entidade que dirixe, o Colexio de Veterinarios, calificou a situación da Protectora de "intolerable".

Máis responsabilidade ten, loxicamente, o goberno, por non ser capaz de xestionar mellor. O de non querer, como din funcionarios e oposición, resulta difícil de concibir, alomenos nalgúns asuntos e nas circunstancia actuais, cando as consecuencias son tantas e tan graves e a alcaldesa ten que responsabilizarse continuamente da firma de pagos sobre os que hai reparos de legalidade. Aínda que, outras veces, é difícil ver o suposto interese por sacar adiante os asuntos. O servizo de Medio Ambiente advertiu hai un ano de que o contrato da limpeza e a recollida de lixo —o maior contrato do Concello e un dos máis visibles para os cidadáns— acababa o 31 de marzo de 2017, chegou a data e, a pesar de que o goberno di que se traballa nas novas bases, nin en Medio Ambiente nin en Contratación saben nada delas e non hai trazas de que vaia haber licitación este ano.

O equipo de Lara Méndez é reducido, ten eivas e algúns edís afrontan áreas inabarcables. Porén, outro gran problema neste momento é que, se antes entre o funcionariado reinaba a desidia, agora directamente ten o goberno contra as cordas, en gran parte debido á enquistada revisión da relación de postos de traballo (RPT). O documento segue á espera de informes técnicos —un xa se emitiu e é desfavorable e outro non pinta fácil— e, mentres o sindicato CSIF, cuxos afiliados na Policía Local serían os máis beneficiados, presiona para que o goberno aprobe a RPT, o sector de descontentos cada vez ten máis forza. Sorprende a súa unión, por inusual, e o pulso que mantén co goberno.

Así, se CSIF xa manda avisos a Méndez —o Arde Lucus está ás portas, a vía penal está aí..., din—, no outro bando ultimamente hai quen non move papeis máis que para cambialos de mesa. "Van de oficina en oficina. Chega un papel a un funcionario e sóltallo canto antes a outro, os papeis fan ping-pong. Non sae un expediente nin de broma", conta un deses traballadores descontentos coa RPT e críticos coa xestión municipal. A versión coincide co que suxire o goberno, que en voz baixa se queixa de que os trámites administrativos tardan un mundo; que uns servizos piden informes doutros para, en ocasións, discutilos; que os prazos se dilatan e que ata hai inexplicables cambios de criterio técnico. É obvio que funcionarios e oposición se aproveitan da extrema debilidade do goberno, pero non é menos certo que ás veces este, con intención ou sen ela, peca de atrevido.


Así 'negociou' CSIF?

DÚAS horas antes de que CSIF votara a favor da RPT, o sindicato protestaba contra ela na casa consistorial. Os feitos causaron estupor, pero poderían entenderse coa explicación que os sindicalistas dan en 'petit comité'. A súa idea era pedir 300 euros de suba salarial e, se a cousa se poñía difícil, ofrecer un día máis de traballo ao ano. Non lles fixo falta porque o goberno ofreceulles 400 euros de primeiras, contan.

Ping Pong no Concello
Comentarios