jueves. 09.04.2020 |
El tiempo
jueves. 09.04.2020
El tiempo

Redactora de El Progreso na sección de Local. Especialista en información da área municipal. Tamén podes seguirme na miña conta de Twitter.

Un acordo cada dous días

EN SARRIA, esa vila onde a política municipal ten os seus propios canons, que basicamente consisten na ausencia deles, a alcaldesa convoca plenos sen asuntos a tratar. Vén a dicir que ao goberno non lle fan falta tantos plenos para xestionar e para facer política, que non sempre é o mesmo, e ás veces tampouco ten a ben incluir as propostas da oposición. Así que hai sesións que se reducen a rogos e preguntas. A situación é absurda, pero ándalle preto a que se dá no Concello de Lugo, onde sucede xusto o contrario. A actividade propositiva dos grupos políticos é tal que, nos catorce plenos que van dende o inicio de mandato, a corporación sacou adiante 135 acordos. Aí é nada. Descontando só as fins de semana -para ser rigorosos habería que restar tamén xornadas festivas e períodos vacacionais de políticos e funcionarios-, o equipo de goberno dispuxo de pouco máis de dous días para sacar adiante cada un dos asuntos.

Xa se sabe que a xestión non vai exactamente así, pero o cálculo pode servir para facerse unha idea do disparate no que se converteu a actividade municipal. Hai unha parte das mocións que consisten en instar a outra administración (Xunta, Estado, Deputación..., a que toque) a que leve a cabo unha determinada actuación. Son as fáciles de cumprir porque non supoñen ningún esforzo máis ca enviar un escrito. O problema son as outras. Hainas concretas (peonalizar a Calzada da Ponte, mellorar o estado do parque do Miño...); hainas que non teñen custo, alomenos non máis que o traballo do persoal, como crear un rexistro voluntario de licitadores, e hainas tan ambiciosas como a de elaborar un plan de desenvolvemento industrial da cidade. Hainas de todos os tipos porque sempre hai cousas que mellorar e porque entraron partidos novos con ganas e aos vellos non lles queda máis remedio que estar á altura.

En xeral, as mocións están cargadas de boas intencións. Aínda que, de paso, algunhas serven para meterlle o dedo no ollo ao adversario político ou para sacar rédito propio. Con todo, a necesidade dalgunhas faise difícil de ver. Seguramente non facía falta declarar Lugo municipio libre de touradas e quizais non sirva de moito declarar que a cidade está en contra do tráfico de mulleres. Porque é obvio e porque, naqueles casos nos que non é así, que os haberá, unha moción plenaria non vai ser de moita axuda.

Se a esa incontinencia propositiva dos partidos políticos se engade a situación interna do Concello, é fácil prever que o resultado vai ser pobre. Sería unha verdadeira proeza que oito concelleiros (coa alcaldesa) fosen capaces de mover un Concello con preto de setencentos traballadores e de cen mil habitantes. Que todas as obras da cidade estean encomendadas a un concelleiro que compatibiliza o traballo municipal coa súa profesión, que ademais transcorre en xornada de mañá, fala ás claras da precariedade do equipo. E logo está a parte funcionarial: cero control horario e de rendemento -isto último non é fácil, certo-, poucos traballadores en áreas centrais e transversais, outros poñéndose cambadelas entre si e algúns que cambian unha e outra vez de opinión antes de darlle para diante aos asuntos. Ás veces dá a sensación de que lles pode máis o medo a acabar no xulgado que a responsabilidade do posto.

E así estamos. Cun goberno que di que cumpre co que pode e unha oposición desalentada. Esta semana conseguiu que se constituíra a comisión de seguemento de acordos plenarios -a esas chegamos -, porque dende logo ao goberno non se lle pode acusar de dicir que non. Aínda que, ao mellor, ás veces máis lle valía.

O das comisións vai camiño de converterse noutro despropósito. Esta semana aprobouse outra, a que controlará os contratos do Concello. Non hai ningunha dúbida de que fai falta, pero haberá que ver se vai axudar a impulsar e a mellorar a contratación ou se vai sobrecargar os funcionarios máis.

Ademais das dúas xa mencionadas e das cinco comisións de pleno (máis a xunta de voceiros) están as de municipalización da Ora e do guindastre, as de San Froilán e Arde Lucus, e tres máis que aínda non están constituídas (a de mobilidade, a do Garañón e a do Edusi). E logo están os consellos municipais (económico e social, de cultura, de turismo, de políticas verdes...).

Entre as obrigas legais que ten cada servizo, as encomendas que reciben do goberno, o cumprimento de acordos plenarios e o traballo que conlevan as comisións, hai áreas do Concello saturadas. Hai que levantar actas, facer informes e cumprir co que acorda cada un dos órganos, suponse. De momento, os cidadáns sacan pouco proveito e o rédito político está por ver.

Un acordo cada dous días
Comentarios