Jueves. 20.09.2018 |
El tiempo
Jueves. 20.09.2018
El tiempo

Redactora de El Progreso na sección de Local. Especialista en información da área municipal. Tamén podes seguirme na miña conta de Twitter.

Perdeuse un bo alcalde?

TRAS dezaoito anos, Jaime Castiñeira deixou o Concello quizais con peor imaxe da que merece. Certo que el contribuíu a ela incluso cando xa estaba cun pé fóra, ao poñer en risco que o edil Enrique Rozas poida empezar a percibir de inmediato a dedicación exclusiva que lle acaba de ser asignada, a raíz da reestruturación do grupo. É a que el mesmo lle retirou en 2011, o que supuxo o inicio da defenestración de Rozas e dunha guerra que acabou trasladándose ao grupo municipal e á militancia e que está moi lonxe de estar superada. Castiñeira comezou tragando algún sapo no Concello, como o de quedar de substituto de Manuela López Besteiro cando esta abandonou e ver como, a continuación, o partido elixía outro candidato para a alcaldía. Joaquín García Díez tampouco aguantou na oposición e Castiñeira tivo que volver a ser voceiro. Aínda que peor trago foi quedarse a 400 votos da alcaldía, en 2011. Ser o candidato máis votado tanto nesa ocasión como en 2015, ante un rival como Orozco, foi pouco consolo.

Dezaoito anos dan para acertos e para erros. O máis clamoroso, e que pode que lle custara a alcaldía, foi non ter a valentía de enfrentarse ao seu partido e poñerse do lado dos veciños nas máis que xustas reivindicacións dos servizos sanitarios que se lle debían á cidade. E iso que Castiñeira ten demostrado que, cando está convencido dunha cousa, turra nela. O Garañón é un dos exemplos máis salientables. Corría agosto de 2005 cando o voceiro empezou a alertar da desproporcionada urbanización que se pretendía levantar a carón do Parque. Foi o primeiro que o viu e despois evitou que o PXOM validara e perpetuara as torres.

Co PXOM, Castiñeira fi xo probablemente o seu mellor traballo no Concello. Os seus coñecementos en urbanismo e o tempo que lle dedicou ao plan contribuíron a melloralo. E axudou a centos de veciños a presentar alegacións para defender as súas propiedades. O local do PP converteuse nunha ofi cina de atención ao público, o concelleiro pateou o municipio de arriba a abaixo e, tras moitos cambios, o PP acabou permitindo a aprobación do documento urbanístico. En ocasións, e en asuntos importantes para a cidade, Castiñeira antepuxo o interese público ao propio, como na última etapa de Orozco, un mandato moi complicado e case perdido no que o PP facilitou investimentos que aínda se están executando na actualidade. Agora, a punto de irse, amosouse aberto a negociar o apoio aos orzamentos municipais, ata que o partido o enmendou. Como hai uns meses dixo —aínda que acto seguido foi el o que se corrixiu— que a proposta de Feijóo para equipar o auditorio a cambio de que o Concello lle perdoara o Ibi sanitario durante varios anos era un mal negocio para a cidade.

Castiñeira ten demostrado coñecemento, capacidade de traballo e visión de cidade, polo quen sabe se Lugo perdeu a ocasión de ter un bo alcalde. Porén, faltoulle capacidade —e ás veces pode que ganas— para conectar cos votantes. Por épocas sobroulle obstinación e faltoulle empatía.

Castiñeira versus Rozas

CASTIÑEIRA é dos que non dá o brazo a torcer facilmente e o enfrontamento que mantivo con Rozas —e que este alimentou— saíulle caro, a el e ao partido. El marcha e Rozas ascende, aínda que o exvoceiro deixa por diante (alomenos de cara ao público) a Ameijide, o seu protexido. A entente non vai ser fácil, como xa se viu esta semana. Seguramente o tempo axudará a dar e a quitar razóns.

Que pasa cos pregos?

QUE un concurso público como a xestión dos museos da cidade quede deserto dá que pensar. Hai connivencia no sector para que o Concello mellore as condicións? Están tan fóra de lugar que simplemente o contrato non interesa a ninguén? Búscase que a actual adxudicataria continúe outra tempada? Os pregos fanos os técnicos, di o goberno. Pois quizais deberían dar algunha explicación. Xa houbo problemas con varios.

Freo á accesibilidade

O PLENO autorizou crédito para investimentos, pero na listaxe non figura ningunha partida para continuar eliminando barreiras. O goberno escusouse dicindo que hai varios proxectos que mellorarán a accesibilidade, como peonalizacións, pero unha cousa non quita a outra. Sería unha pena que a cidade baixara posicións neste eido e que se desaproveitara a gran axuda que prestan as asociacións.

Perdeuse un bo alcalde?
Comentarios