martes. 23.07.2019 |
El tiempo
martes. 23.07.2019
El tiempo

Redactora de El Progreso na sección de Local. Especialista en información da área municipal. Tamén podes seguirme na miña conta de Twitter.

Hai paro e falta man de obra

As dificultades dalgúns sectores para atopar traballadores revelan as distorsións do mercado

Uno de los edificios en obras de As Gándaras. SEBAS SENANDE (EP)
Uno de los edificios en obras de As Gándaras. SEBAS SENANDE (EP)

NA PROVINCIA de Lugo hai 16.573 persoas inscritas como desempregadas (datos de outubro) e no Concello de Lugo, 6.679. As taxas de paro son do 8,3 e do 10,8, respectivamente. A pesar diso, hai varios sectores que teñen dificultades para atopar traballadores, segundo aseguran patronais como a da construción e a da madeira. Tampouco se atopa facilmente man de obra na gandeiría, na atención de persoas a domicilio ou na hostalaría. Por outra banda, a formación para desempregados que se ofrece en distintos ámbitos, que teoricamente debería server para mellorar a empregabilidadade, tampouco resulta atractiva e moitas veces non cubre as prazas. E sucede o mesmo coa formación regrada, como a FP dual, ensinanzas máis prácticas polas que ademais se cobra e se cotiza. Que pasa entón?

Orientadores laborais e outros profesionais que traballan no ámbito da formación e o emprego sinalan dúas causas, que ademais están interrelacionadas. Cren que un sistema de cobertura social para desempregados é necesario, pero coinciden en que, nas actuais condicións, nas que é posible encadear uns subsidios con outros e onde o control do cumprimento dos requisitos é mellorable, en moitos casos disuade de aceptar unha oferta de emprego. Citan como exemplo o Programa Prepara, que o Goberno central puxo en marcha en 2011 para persoas que esgotaran outras prestacións e que reuniran certos requisitos, como seren parados de longa duración, teren persoas a cargo e rendas reducidas. Inicialmente era unha axuda de 426 euros, e posteriormente aumentouse a cuantía do 75 ao 80% do Iprem. Está vinculada á búsqueda activa de emprego, pero moitas veces esta xustíficase simplemente acudindo a unha oferta de traballo e rexeitándoa.

A prestación interrómpese, como é lóxico, cando o beneficiario firma un contrato de traballo, pero cando estes son de pouca duración, de media xornada ou precarios, moitos beneficiarios optan por seguir co subsidio. Entre outras razóns, porque non é raro que esas persoas completen os ingresos con traballos en negro, unha práctica de por si moi estendida pola idiosincrasia do país. Prexudica as arcas e os servizos públicos, pero ten moitos cómplices. Para aforrar cartos é habitual recorrer a traballadores en negro para que nos boten unha man co coidado da casa e da familia, para un arranxo ou unha reforma doméstica ou para tarefas agrícolas, por poñer algúns exemplos. Por esa razón, a cifra real de desemprego seguramente está por debaixo da oficial.

As condicións laborais nalgúns sectores, e incluso a mala reputación dalgúns deles, tamén supoñen un freo. Na construción os soldos non son os dos tempos bos, na hostalaría é frecuente que a relación horario/salario sexa desproporcionada e no sector primario hai pouca experiencia con persoal asalariado, polo que moitas veces a xestión deste non é a mellor. Todos os citados son exemplos, ademais, de sectores nos que acaban moitos traballadores sen a motivación nin a cualificación axeitada. 

O fraude da formación
As administracións destinan moito diñeiro á formación, pero con pouco resultado. Algunha non se axeita ás necesidades (as madeireiras piden formación en manexo de maquinaria, por exemplo) e moitos potenciais beneficiarios tampouco a ven interesante. Os parados de idade cren que non están para iso e en xeral pénsase que non serve para atopar traballo. E na práctica, rexeitala non sempre penaliza

O traballo, boca a boca
Un  gran número de ofertas de emprego non chegan a seren públicas. A maneira máis habitual de atopar traballo é o boca a boca, contactos e recomendacións, admiten os profesionais. Aínda que sempre hai alguén que saca proveito delas, en xeral os desempregados teñen pouca confianza nas ferramentas de formación e búsqueda de emprego. Nalgúns casos, é máis ben un sustento para asociacións e organizacións.

Máis esixentes
Se en algo coinciden empresarios e orientadores laborais é en que os traballadores —especialmente moitas persoas novas, que aínda viven coa familia— son, en xeral, máis esixentes coas condicións laborais (cos horarios, por exemplo) e están menos dispostos a moverse. "É moi habitual que unha persoa que vive en Lugo non queira ir traballar a Rábade ou a Becerreá", sinala unha orientadora laboral. 

Hai paro e falta man de obra
Comentarios