viernes. 25.09.2020 |
El tiempo
viernes. 25.09.2020
El tiempo

Redactora de El Progreso na sección de Local. Especialista en información da área municipal. Tamén podes seguirme na miña conta de Twitter.

Con empadroar non chega

O reto dos 100.000 precisará rexistrar os veciños que non están pero, sobre todo, atraer a máis

O BNG tomoulle a dianteira ao socio de goberno ao anunciar unha campaña para impulsar o empadroamento daqueles veciños que viven no municipio e aínda non están censados. A xogada, a propósito dun análise de poboación realizado por este diario, resentiu ao PSOE, que lembrou que xa a alcaldesa, Lara Méndez, levaba esa idea no seu programa electoral. Dá o mesmo porque, como ámbolos dous din unha e outra vez —quizais é a maneira de convencérense a si mesmos— Lugo ten un goberno e non dous e as accións teñen que ser transversais. E dá igual porque aínda non se sabe en que consistirán esas campañas. De momento non hai máis ca intencións.

Non van nin cen días dende a formación do goberno, pero do mesmo xeito que, se hai algo pensado e o tema salta á actualidade, quizais era o momento de dicir algo máis, non parece menos evidente que cumprir o reto de acadar os 100.000 habitantes oficiais precisará algo máis ca que se inscriban os que aínda non o fixeron. A alcaldesa apela a, entre outros, os estudantes universitarios, pero non semella que sexa fácil motivar a esta poboación. Por exemplo, o acceso á tarxeta cidadá, que rebaixa o prezo do bus, non precisa padrón. Poden estudarse outras maneiras, como descontos nas actividades culturais e facilidades para atopar e para pagar vivenda, que seguramente é unha das cuestións que máis lles preocupa aos universitarios que chegan a Lugo, pero isto supón un esforzo e uns recursos que quizais non están nas mans do Concello.

Outra cousa é lograr que parte deses mozos queden na cidade cando rematen de estudiar, o que pasará porque atopen a maneira de desenvolver a súa actividade económica aquí. E para iso fai falta certo dinamismo. O factor que máis inflúe en que a xente non emigre dun territorio e en que este capte poboación doutros é a actividade económica, sostén o sociólogo Elías Trabada, tamén experto en urbanismo.

Hai que lograr que a xente non marche de Lugo —segundo o Ige, na última década máis de 13.000 persoas desprazáronse a outras comunidades e a o estranxeiro— e hai que incentivar a natalidade, obxectivo se cadra aínda máis difícil. Trabada ten clara a fórmula: máis estabilidade laboral e mellores salarios, vivenda de aluguer social e privada con renda asequible e acceso xeralizado a prazas públicas de garderías, di. Neste momento, a cidade ten sete garderías públicas, tres da Xunta e catro do Concello, e varios centos de familias quedan fóra cada curso. O presidente do Goberno galego acaba de anunciar a gratuidade da ensinanza de 0 a 3 anos a partir do segundo fillo dende o primeiro trimestre de 2020. É un paso.

De momento, Lugo leva anos con saldos vexetativos negativos e o crecemento poboacional pasa pola inmigración que fuxe en busca de seguridade e de sustento e que, en Lugo como noutras cidades, vese abocada a rendas sociais e a empregos precarios —por salarios ou por condicións—, habitualmente na hostalaría, na construción, a agrogandería e o sector forestal. Sempre serán necesarios estes empregos, pero impulsar á vez sectores produtivos de maior valor engadido é quizais o maior reto da cidade de Lugo.

Natalidade, factor cultural

SEN seguridade económica é difícil ter fillos, e acabamos de ver como os Eres en Galicia aumentaron este ano un 90% respecto a 2018, máis do dobre ca no conxunto de España. Porén, hai máis razóns polas que non se teñen fillos. Ás veces esquécese que a fecundidade ten un compoñente cultural. Será difícil reverter a tendencia á baixa da natalidade que se mantén nos países socioeconomicamente máis desenvolvidos.

A hora da tecnoloxía

NON é realista aspirar a que, como no século XX, cheguen a Galicia —e menos a Lugo— xigantes que verdadeiramente dinamizan os territorios, como Alcoa, Endesa ou Citroen. Lonxe diso, o reto agora é evitar peches e deslocalizacións. Os tiros van máis ben pola I+D —aí está o polo tecnolóxico de Rozas, á espera do que dará de si— e conviría non esquecerse do aproveitamento sostible dos grandísimos recursos naturais.

Que supoñen os 100.000?

SUPERAR os 100.000 habitantes supón máis aportacións doutras administracións e máis status e posibilidades para Lugo. Hai eventos (congresos, concertos, eventos deportivos) que só chegan a urbes que superan ese tamaño. Que a poboación na sombra se inscriba tamén é compromiso. Non é xusto que un veciño tribute noutro concello e se beneficie a cotío de servicios que dá o de Lugo cos cartos dos demais.

Con empadroar non chega