sábado. 04.12.2021 |
El tiempo
sábado. 04.12.2021
El tiempo
Azos, mozas

Estou en campaña

A MIÑA ÚNICA aspiración profesional desde que xunto letras en medios de comunicación de masas, ademais de que me paguen, reside en que un dos meus textos chegue a aparecer un día nunha Proba de Acceso á Universidade (PAU, como Paulina Rubio, para as amigas). Todas temos algunha vaidade parva difícil de confesar e velaí a miña. Nin rexir xornais de tirada estatal –xuro que...
Salvador Sobral, no centro e feliz, celebra o seu pase á final de Eurovisión

Ben deitamos de Portugal

Agora que Europa celebra como unha vitoria once millóns de votos nazis en Francia, os irmáns do sur arrecenden a esperanza "VALERIA!!! GALEGOS!!!". Foi no outono. Nun Pret A Manger de Notting Hill, o barrio londiniense onde Hugh Grant lle facía a súa célebre caída de pestanas a Julia Roberts. O camareiro amabilísimo que nos viña de convidar á sobremesa...

Sen bragas e co pelo sucio

Os alegres muchachos da miña xeración dedican o tempo de lecer a avinagrarse con Inda, Marhuenda e Pedrerol. É tendencia e chámase 'Nesting' UN DOMINGO pola mañá deses que (milagre!) das saído da casa antes do mediodía, atópaste cun grupo de persoas a correr polas costas do Parque. Homes e mulleres. Eles levan un racho grande de madeira sobre un ombreiro e unha garrafa...
‘Gallegas galleguing’ nos Domingos Folclóricos

Gallegos galleguing

HAI UNHAS semanas marabillámonos pola mui- ñeira dunha parella de recén casados. E o estrañamento non viña de que nos anos dez do século XXI siga a haber xente que lle dea duro a iso matrimonio, senón porque un home e unha muller, galegos, bailaban unha peza de música tradicional, galega, logo da súa voda, en Galicia. É que estamos tolas? "Eu teño visto cousas que non...
A conexión co mundo.

Lena Dunham nun Freire

Nun país que suprime noitebuses vai ser difícil facer pedagoxía de canto benestar e prosperidade representa o transporte público VIÑA DISPOSTA a parolar do derradeiro episodio de ‘Girls’, das contradicións (máis as miñas que as das protagonistas da serie de Lena Dunham para HBO) ante unha ficción que retrata un mundo lonxano pero non alleo de todo, mais cruzóuseme un...

Conto negro de Xoves Santo

EXISTE A inercia de representar a década dos oitenta como unha película con banda sonora de Mecano (do Mecano de antes de 'Aidalai' e toda esa intensidade, ollo). Se me deixasen elixir, tiraría por La Polla Records —'Carne para la picadora', 'No somos nada'—, o 'No controles' e 'Voy a mil' de Olé Olé (con Vicky Larraz, esa deusa) ou 'Fai un sol de carallo' dos Resentidos. E...

O día máis triste dos 90

Kurt Cobain foi un macho beta fráxil, enfermo e asustado que pintaba a raia do ollo. No abril dos nosos quince anos ingresou no club dos 27 "AS FOTOS amosan un par de tenis Converse feitos merda a través dunha claraboia. No cuarto está tendido o corpo morto do líder de Nirvana, Kurt Cobain. Era a fin da viaxe para a atormentada estrela de rock que, a noite anterior,...
«Subirla al cielo» a forza de gintonic.

Un copazo no tanatorio

ATÓPOME NO Twitter con Isabel San Sebastián (hoxe empezo forte) e o copazo que as Amigas y conocidas  lle teñen dedicado a Paloma Gómez Borrero, a eterna correspondente de TVE na Santa Sé, para "subirla al cielo". Velaí as están Inés Ballester, Luz Sánchez Mellado, Carmen Ro, Laura Mugica e a mentada San Sebastián, provistas de cadanseu gintonic, e nácenme ganas de...
Margarita Ledo

Un pálpito

EU TIÑA un pálpito. Xa me pasara algo semellante cando Lucía Pérez anunciou a súa intención de presentar a TVE no Düsseldorf Arena en 2011. Desta vez, eu xa vía a Margarita Ledo Andión como presidenta. Da Real Academia Galega, que é o que toca nas vindeiras semanas, pero se me apuran, no meu universo mental —ollo aí— a señora Ledo pode ser presidenta de calquera...
Elas que somos nós

Cartas á Super Pop

As rapazas da miña xeración recortabamos fotos dos New Kids On The Block da Nueva Vale. A que oráculos acoden hoxendía? NOS PRIMEIROS anos de facultade adoitaba repetir que anceiaba escribir na Super Pop. Nun tempo no que os meus compañeiros traían lido da casa, con toda a súa testosterona e intrepidismo, o Territorio comanche  de Pérez Reverte, había quen cría...