Sábado. 20.10.2018 |
El tiempo
Sábado. 20.10.2018
El tiempo

Pola fusión das caixas galegas

As dúas caixas de aforro galegas parece que non teñen outra opción que fusionarse entre sí ou con outras, por non ser viable o futuro de ningunha delas por separado, segundo a opinión dos expertos financeiros e os propios plans do Banco de España.

A primeira alternativa sería a fusión das dúas caixas para constituír unha nova entidade que se situaría no cuarto lugar entre as actuais. Esta opción, que é a única que aseguraría o mantemento da súa independencia real, ten custes importantes no emprego pola duplicidade existente entre boa parte das súas oficinas e servizos, ao estar a maior parte de ambas radicadas en Galicia. A este problema engádese a oposición dos directivos de Caixanova e tamén os recelos locais existentes sobre todo en Vigo fronte a unha posible dependencia da Coruña como sede da futura entidade, por ser a de maior dimensión.

A outra alternativa é a integración de cada unha por separado noutros grupos de caixas que se están reorganizando actualmente, aínda que se presente como unha alianza temporal baixo a figura do Sistema Institucional de Protección (SIP). Baixo este nome se mantería a súa independencia formal conservando a súa sede actual, o seu consello e a súa obra social, pero se perdería a súa autonomía de xestión nas políticas de crédito e de risco que pasaría a depender da sociedade común, da SIP. E ademais case seguro non quedaría como unha situación temporal, senón definitiva. No mellor dos casos cunha dependencia compartida e senón fusionada máis adiante dentro da caixa de maior dimensión.

Por iso as alternativas reais son só dúas. Unha que mantén a autonomía financeira e outra que leva a unha dependencia futura, por moi suave que trate de presentarse neste momento. Esta autonomía financeira, por suposto que acompañada do necesario nivel de solvencia, era importante no pasado é tamén o será no futuro. Por iso, as cousas claras. Haberá que tratar de reducir no posible os impactos sobre o emprego desta fusión entre as dúas caixas galegas e tamén os recelos locais, que están detrás da acusada mentalidade minifundista vixente, pero hai instrumentos que permiten reducir ambos problemas.

E desde o punto de vista dos intereses xerais de Galicia sería tamén necesario ter un maior grado de compromiso con algúns sectores como o agrario, importante polos depósitos de moitos agricultores nas caixas, pero que tiveron un baixo nivel de resposta por parte delas no apoio a algúns proxectos importantes como o das industrias lácteas. Nas crises que tiveran industrias lácteas doutras comunidades, como en Asturias, Navarra e País Vasco as súas caixas apostaron por salvar Clas, agora convertida en Capsa, e máis Iparlat, participando no seu capital. En Galicia botouse en falta unha resposta similar nas crises de Larsa e Leyma, que levaron á súa integración noutros grupos. Que non volva a ocorrer agora o mesmo có proxecto das cooperativas para facerse coa fábrica de Pascual en Lugo.

Pola fusión das caixas galegas
Comentarios