domingo. 25.10.2020 |
El tiempo
domingo. 25.10.2020
El tiempo

O pontés Paco Jarel leva décadas dedicándose á produción de discos

Paco Jarel. EP
Paco Jarel. EP
Na súa lista de traballos figuran grupos como Voladura, Mi Perro Vincent, Os Cempés ou Xurxo Iglesias

Polas súas mans pasan moitas e diferentes músicas. O pontés Paco Jarel compaxina dende hai décadas o seu traballo na panadería familiar -San José das Pontes- coa súa afección polos sons. E tras os seus mandos hai unha longa lista de traballos de gravacións e concertos con grupos e músicos, sobre todo das Pontes, Terra Chá, Ferrolterra ou A Mariña lucense.

"Fun Dj en pubs nas Pontes, estiven en Chanel e Esmorga, e funme estudar técnico de son a Barcelona en 1989. Alí estiven dous anos facendo prácticas e cando volvín aquí decidín dedicarme por libre á produción e a facer directos", explica Jarel, que recoñece, mirando atrás, que sempre estivo moi unido á música. Esta paixión mantivoa co paso do tempo traballando en numerosos proxectos, tanto en estudo como en concertos ou a través doutras propostas máis diversas, como facer a música para unha exposición de arte ou para un programa de cociña.

Na súa lista, hai maquetas e discos de diferentes estilos musicais, que van do rock ao folk e da música electrónica de outros á súa propia. En 2014 publicou o disco 'Teo', adicado ao seu fillo. "Foi algo case accidental, tiña as miñas cancións e animeime, pero fíxeno máis como un recordo persoal que cun interés comercial, pero espero facer algunha cousa máis co tempo", di.

"A música é un idioma universal, polo tanto, cada estilo musical ten a súa propia esencia", indica Jarel, e nomea algúns grupos cos que traballou, como o grupo de música electrónica Kill Bill G, de Patxi Villegas e o pontés Luis Díaz-Faes, Os Cempés, o gaiteiro pontés Freixo, os vilalbeses The Vicentes, Alicia y Los Malicia, Mi Perro Vincent ou os seus dous últimos traballos, o EP 'Fulminato de mercurio', dos meiregos Voladura, ou 'Alpha', do pontés Xurxo Iglesias.

"Hai grupos moi esixentes, hainos tiquismiquis, pero eu tamén son bastante esixente e creo que é algo importante para ter un bo resultado"

"Normalmente busco locais para gravar que teñan boa acústica. Nestes dous últimos traballos axudounos moito o Concello das Pontes e deixáronnos o auditorio Alovi", di Jarel, que explica que tamén fai directos, como o último ciclo Sons da Bocanoite que organizou o Concello pontés.

Pero sinala que a pandemia aínda fixo todo máis complicado no sector. "Está todo parado e hai que seguir vivindo e traballando. Isto non vai durar dous ou tres meses e paréceme o máis normal que se sigan celebrando concertos e actos con seguridade", apunta, ao tempo que expresa o seu agradecemento a Vicente Roca, o actual concelleiro de cultura das Pontes, e á exconcelleira Sonia Sueiro.

"Somos poucos os que nos adicamos a isto pola zona pero case todos o temos como un segundo traballo. Vivir disto é complicado. As cousas cambiaron moitísimo. Hai menos financiamento e os grupos teñen que facelo todo e buscarse a vida. E hai moita xente que se autoproduce e prescinde de estudo. Ademais, saen demasiados discos cada día e é máis difícil destacar", di.

Para Jarel, o técnico de son é unha figura "fundamental" nun traballo musical. "O normal é que coñezas ao grupo e o repertorio, é importantísimo para traballar", di, mentres fala dun traballo, que pode ser máis sinxelo cando grava directos pero que se se asemella a un xigantesco puzzle cando se fai por partes e hai que encaixar cada instrumento ou cada voz.

"Hai grupos moi esixentes, hainos tiquismiquis, pero eu tamén son bastante esixente e creo que é algo importante para ter un bo resultado", defende, ao tempo que explica que un grupo que contacta con el para gravar o seu traballo "normalmente xa ten claro o que quere facer", pero que sempre se deixan aconsellar, sobre todo os máis noveis.

O pontés Paco Jarel leva décadas dedicándose á produción de discos
Comentarios